ငါးၾကင္းေခါင္း ႏွင့္ ၿမစ္ခ်ဥ္ဟင္းခ်ိဳ

ငါးၾကင္းေခါင္း ႏွင့္ ၿမစ္ခ်ဥ္ကို ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန္႔ ထည့္ၿပီး ႏွပ္ထားပါ တယ္။ ဆီထည့္ၿပီး ဆီက်က္မွ စပါးလင္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္ပြ ညက္ညက္ေထာင္းထားတာ ထည့္ပါတယ္။ ႏြမ္းစၿပဳလာလ်င္ ခရမ္းခ်ဥ္ သီး ပါးပါးလွီးထည့္ပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ႏြမ္းလာလ်င္ ငါးၾကင္း ေခါင္းထည့္ပါ။ ငါးၿငီနံေပ်ာက္မွ ၿမစ္ခ်ဥ္ထည့္ပါ။ မုန္လာဥနီ ပါးပါးလွီး၊ ပဲၿပား အေနေတာ္လွီးၿပီး ထည့္ပါတယ္။ ေရေႏြးထည့္ပါ။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ ေရအေန အထား ေရာက္လ်င္ ခ်လို႔ရပါၿပီ။ ခ်ကာနီး အေပၚကေန နံနံပင္ေလး အုပ္လိုက္ပါ။ ငံုးဥပါထည့္လို႔ရပါတယ္။ (ငံုးဥ အဆင္ သင့္၀ယ္ထားတာမရွိလို႔ မထည့္လိုက္ရပါ။)

ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ မန္က်ည္းစိမ္းခ်က္

မန္က်ည္းစိမ္းကို ဇကာထဲမွာ ေရႏိုင္ႏိုင္ၿဖင့္ အမည္းဖတ္မ်ား ေၿပာင္ေနေအာင္ ေဆးပါ။ ထိပ္၂ဖက္မွာရွိေနေသာ အကိုင္းကို ေၿခြပါ။ ငရုတ္ဆံုထဲထည့္ၿပီး ညက္ေနေအာင္ ေထာင္းပါ။ ဆီထည့္ၿပီး ဆီက်က္မွ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္ပြ ညက္ညက္ေထာင္းထားတာ ထည့္ပါတယ္။ ေထာင္းထားေသာ မန္က်ည္းစိမ္းထည့္ပါ။ ပုဇြန္ေၿခာက္ အမႈန့္ထည့္ပါ။ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကို ၿခမ္းၿပီး ထည့္ပါ။ ဆား၊ အခိ်ဳမႈန္႔ထည့္ပါ။ ဆီၿပန္လာလ်င္ ရပါၿပီ။

ေရွာက္သီးသုတ္ ႏွင့္ ၾကာဇံဗူးသီးဟင္းခါး

ေရွာက္သီး မသုတ္ခင္ (ရခိုင္သုတ္)

ေရွာက္သီး ၁လံုးရဲ႕ ၄ပံု ၁ပံုပဲကို ေရွာက္သီးဖတ္ေလးပဲခြာပါ။ ၿပီးရင္ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မႈန္႔၊ စိမ္းစားငပိ မီးဖုတ္ၿပီးသား အနည္းငယ္၊ ငရုတ္သီးမႈန္႔၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႔၊ ပဲမႈန္႔၊ ငရုတ္သီးစိမ္းပါးပါးလွီး

ေရွာက္သီးသုတ္ အၿပီး

ၾကာဇံဗူးသီးဟင္းခါး

ၾကာဇံကို ညကတည္းက ေရစိမ္ထားပါ။ ေရထည့္ၿပီး ေရဆူလာလ်င္ ၾကက္သြန္ၿဇဴ ဓားၿပားရိုက္ထားတာထည့္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မႈန္႔၊ စိ္မ္းစားငပိ အနည္းငယ္ထည့္ပါ။ အနံေပ်ာက္မွ ဗူးသီး စိပ္ထားတာ ထည့္္ပါ။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႔ထည့္ပါ။ ဗူးသီးႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ထည့္ပါ။

၆လ ၿပည့္ သားသား

အေပၚကပံုေလးက ၅လေက်ာ္မွာ ရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးပါ။

သားသားေတာင္ ဘာလိုလိုနဲ႔ ၆လ ၿပည့္သြားပါၿပီ။ သားသားက လူခ်စ္လူခင္ အရမ္းမ်ားပါတယ္။ ေတြ႕တဲ႔လူတိုင္းကို ၿပံဳးၿပတတ္ ပါတယ္။ သားသားကို လူတိုင္းခ်ီလို႔ ရပါတယ္။ မငိုတတ္ဘူး။ အခု ၿဖည့္စြက္စာ စေကြ်းေနၿပီဆိုေတာ့ အလုပ္ပိုရွဴပ္ပါတယ္။ ၄လ ၿပည့္ကတည္းက စေကြ်းေနတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ Fair Price ကေန Ready Made ၀ယ္ေကြ်းပါတယ္။ သားသားက ဘာေကြ်းေကြ်း အကုန္စားပါတယ္။ ေဂ်းလံုး၀ မမ်ားပါဘူး။

၁ခုခု အလိုမက်ရင္ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေထာ္ၿပီး စိတ္ေကာက္တတ္ပါတယ္။ ၁ခါ၁ရံ လက္မ စုတ္တယ္။ ၁ခါ၁ေလ လက္ေခ်ာင္း အကုန္ လံုး ပါးစပ္ထဲ ထည့္ပါတယ္။ ေယာက်္ားေလးမို႔ ထင္တယ္ ေဆာ့တာ ေတာ္ေတာ္ေဆာ႔ပါတယ္။ ႏို႔ဗူးကို ကိ္ုယ္တိုင္ကိုင္ၿပီး ေသာက္ခ်င္ တယ္။ ကြ်န္မက ေပးမကိုင္ပါဘူး။ ေဆာ့ၿပီး ေသာက္ေနတာနဲ႔ ပါးစပ္ထဲ မ၀င္ေတာ့လို႔ေလ။ ႏို႔ေသာက္ရင္ သူ႕ေခါင္းေလးကို ကုတ္ေနတတ္ ပါတယ္။ ၁ခါ၁ရံ သူေၿခေထာက္ ၂ေခ်ာင္းကို ေၿမွာက္ၿပီး ေဆာ့တတ္ပါတယ္။ အခု ေၿခမကို ပါးစပ္ထဲ ထည့္ၿပီး ေၿခမကိုက္တတ္ေနၿပီ။ ေမေမ ႏွင့္ ေဖေဖ ရင္ဘတ္ေပၚမွာ ေခါင္းေလးတင္ၿပီး ခြ်ဲတတ္ေနၿပီ။ အၿပင္ထြက္ခ်င္ရင္ လက္ညိွဳး ေထာင္တတ္ပါတယ္။ အၿပင္ထြက္ရတာကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ အၿပင္ထြက္ဖို႔ေခၚလိုက္ရင္ ပါးစပ္ၾကီး ၿဖဲၿပီး ၿပံဳးစစ အၿပံဳး အၿမဲလုပ္တတ္ပါတယ္။ ေရ အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ Baby Spa (North Point Mall at Yishun) မွာ ေရကူးတာ ၂ခါ ရွိၿပီ။ သားသားက အဲဒီေရာက္သြားရင္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေ၀းေတာ့ အားမွပဲ ပို႕ေပးၿဖစ္တယ္။ ၄လ ႏွင့္ ၁၀ ရက္ၿပည္႔ တဲ႕ ေန႕မွာ ကိုယ္႔ဟာကို္ယ္ ေမွာက္တတ္သြားပါတယ္။ ေမွာက္တတ္တဲ႔ေနကစၿပီး ကုတင္ ၿဖဳတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ေမြ႕ရာက အေတာ္ၿမင္႔ပါတယ္။ ေမြ႕ရာေပၚက လိမ္႕က်တာ မွတ္မွတ္ရရ ၅ၾကိမ္ ရွိၿပီ။ အခု ေရွ႕ကိုသြားဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။ ဖ်ာေပၚမွာ ထားရင္ နည္းနည္းေလး ေရြ႕ပါတယ္။ ၾကမ္းၿပင္ေပၚမွာ ဖ်ာကိုထားထားေတာ့ ေခါင္းနဲ႕ ခဏခဏက်ေတာ့ မသိခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ေနရတယ္။ သားသားကို ဂရုစိုက္လိုက္ရင္ လန္႔ၿပီး ေအာ္ငိုမွာ စိုးရတယ္။ အေမ ကသူ႔ေရွ႕မွာ စားေနရင္း အကုန္စားခ်င္တယ္။ သူ႔လက္ကေလးနဲ႔ တို႔ၿပီး အေမကို ေတာင္းစားတတ္ပါတယ္။

သားသားက အသံၿမည္တာကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ေခါင္းရင္းက နံရံက လက္နဲ႔ထိရင္ အသံၿမည္ပါတယ္။ သားသားက ၁ေန႔ ေဆာ႔ေနရင္း အသံၿမည္သြားမွန္း သိသြားပါတယ္။ နံရံကို သူ႔ေခါင္းနဲ႔ ေၿပးေၿပးတိုက္ပါတယ္။ ဒိန္း လို႔အသံၿမည္တာေတာင္ လံုး၀ မငိုပါဘူး။ ေစာေစာညအိပ္ရင္ မနက္ ၄နာရီ ၅နာရီဆို ႏိုးေနတတ္ၿပီး ၁ေယာက္ထဲ ေဆာ႔ေနတတ္ပါ တယ္။ သားသားရဲ႕ေကာင္းတဲ့ ၁ခ်က္က မနက္အိပ္ရာႏိုးရင္ ၁ခါ၁ေလ ႏိုးေနမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ပဲထတတ္ ပါတယ္။ အခု ကေလးစိတ္ ေလး ၀င္လာပါတယ္။ ကေလးေတြ အိမ္လာလည္လို႔ ကြ်န္မခ်ီထားလို႔ သူ႕ဟာေတြ ယူေဆာ့ေနတာၿမင္ရင္ ငိုတတ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ေဆာ့ေနရင္း သူ႔ဟာေတြအကုန္ ရွိသမွ် ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဖြက္ထားတတ္ပါတယ္။ လူၾကီးေတြယူရင္ ဘာမွ မၿဖစ္ပါဘူး။ ကေလးယူမွသာၿဖစ္တာပါ။ အရင္ကဆို အိပ္ခ်င္ရင္ ခ်ီၿပီးေခ်ာ့သိပ္ရပါတယ္။ အခု ေနာက္ပိုင္း ခ်ီၿပီး သိပ္လို႔ လံုး၀ မရ ပါဘူး။ သူ႕ဟာသူ ေမြ႔ရာေပၚမွာ အိပ္ပါတယ္။ ေန႔လည္ဆို ပံုမွန္ ၂ၾကိမ္ အိပ္တယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီး ၁ၾကိမ္။ ၁၂နာရီေက်ာ္ရင္ ၁ၾကိမ္ အိပ္ပါတယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီးစ အိပ္တာက နာရီ၀က္ေလာက္ပဲအိပ္တာ။ ဒုတိယ ၁ၾကိမ္က ၂နာရီ၊ ၃နာရီ ၾကာတတ္ပါတယ္။ အိပ္ရင္လဲ အသားခ်င္းထိထားမွ အိပ္တတ္တယ္။ စကားကလည္း အလြန္မ်ားပါတယ္။ ေမြ႔ရာေပၚမွာ ၃နာရီေလာက္ ၁ေယာက္ထဲ ေဆာ့တတ္ ပါတယ္။ တာ တာ တီးတီး ဆိုၿပီး ပါးစပ္က ေလွ်ာက္ေအာ္တတ္ပါတယ္။ ၿဖည့္စြက္စာ ေကြ်းရင္လဲ ေဆာ႔ၿပီး စားတတ္တယ္။

အခု ေဆာ့ၿပီး မစားတတ္ေအာင္ ကြ်န္မက ေလ႔က်င့္ေပးေနပါတယ္။ ေဆာ့ၿပီး စားလို႔ ပန္းကန္ေမွာက္ၿပီး တစ္ကိုယ္လံုးေပက်ံတာ ၃ၾကိမ္ ရွိၿပီ။ ကြ်န္မလည္း ကေလးထမင္း ၁ခါမွ မေကြ်းဘူးဘူးေလ။ အခုေလာေလာဆယ္ ၾကက္စြပ္ၿပဳတ္ကို အားလူး၊ မုန္လာဥနီ ၿပဳတ္ၿပီး စက္နဲ့ အရည္ေဖ်ာ္ၿပီး ေကြ်းေနတယ္။ ၁ခါ၁ေလ ငါးၾကင္းၿပဳတ္ရည္၊ ငါးၾကင္းသားကို ေၿခၿပီး ေကြ်းပါတယ္။ ၁ၾကိမ္ခြံၿပီးရင္ အရည္ ၂ၾကိမ္တုိက္ေတာ့ ကေလးလည္း လည္ေခ်ာင္းမွာ နင္မေနဘူးေပါ႔။ စစခ်င္း ေကြ်းကို မေကြ်းတတ္တာ။ ၁ပတ္ပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့လည္း က်င္႔သားရသြားတာပဲေလ။ အဲဒါေတြထက္ Nestle ကထုတ္တဲ႔ သံဗူး အစိမ္းေရာင္ကို ႏို႔ထည့္ ဒါမွမဟုတ္ ၾကက္စြပ္ၿပဳတ္ထည့္ၿပီး ေကြ်းရင္ ပိုစားပါတယ္။ ၁လေလာက္ေတာ့ ဒါေတြပဲ ေကြ်းဦးမယ္။ သားသားက သူ႔ကို ဂရုစိုက္ေနလား ဂရုမစိုက္ဘူးလားဆိုတာလည္း အကင္းေတာ္ေတာ္ပါးတယ္။ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုရင္ အသကုန္ အာၿဗဲနဲ႔ ငိုၿပီး ေသာင္းက်န္း တတ္တယ္။ သားသားက Computer ေပၚမွာ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေလးေတြၿမင္ရင္ Computer ကို အရမ္းကိုင္ခ်င္တာ။ Keyboard ကို လာၿပီး တၿဗန္းၿဗန္းနဲ႔ လာပုတ္ေနလို႔ ကြ်န္မဟာေလးေတာ့ ဘယ္ေန႔ပ်က္မလဲ မသိ။ ၁ႏွစ္ေတာင္ ခံပါ႔မလား မသိ။

ကြ်န္မေတာင္ Blog မေရးတာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ Blog ကိုလာလည္ၿပီး အသစ္မရွိပဲ ၿပန္သြားရတဲ့ ကြ်န္မကို ခ်စ္ၾက ေသာ Blog ေပၚကေန ခင္မင္ရင္းႏွီးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အထူးေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။

အေပၚပံုက သားသား ၆လ မၿပည့္မီ ၁ရက္အလို ဒုတိယအၾကိမ္ သြားတုန္းက ရုိက္ထားတဲ႔ပံုပါ

ရည္မွန္းခ်က္ ၁ခု သာက်န္ေတာ့သည္

ကြ်န္မ Singapore ကုိမလာခင္ ကတည္းက ဘာၿပီးရင္ ဘာၿဖစ္ရမယ္ဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာရွိခဲ႔တာပါ။ အခုအခ်ိန္မွာ အားလံုး ၿပီးၿပည့္စံု ပါၿပီ။ ၁ခုပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲဒီ ၁ခုက မိသားစု ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္း ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ကြ်န္မ အေဖကို ဒီမွာ ကြ်န္မတို႔ မိသားစုနဲ႔ အတူ တူ ေခၚထားဖို႔ပဲၿဖစ္တယ္။ ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္းမွာ ေနရၿပီဆိုလ်င္ မိသားစု ေနရတာကိုပဲ ၾကိဳက္တယ္။ မိသားစုနဲ႔ေနခ်င္လို႔ ကိုယ္ပိုင္ တိုက္ခန္း ၀ယ္တာပါ။ ကိုယ္ပိုင္တိုက္ခန္း ၀ယ္ဖို႔ဆိုရာမွာ ခုအခ်ိန္မွာ Singapore Sweep ေပါက္မွ ဒါမွမဟုတ္ ၁ေနရာရာ ကေန ပိုက္ဆံ၀င္မွ ၿဖစ္မယ္။ အေဖကေတာ့ လာေနဖို႔ေၿပာေပမယ့္ အလုပ္သံေယာဇဥ္ မၿပတ္ ႏိုင္ေတာ့ ေနာက္ ၃ႏွစ္ ေစာင့္ရဦးမယ္။ ၁ခ်ိဳ႕ေတြကေၿပာၾကတယ္။ အေဖကိုဘာလို႕မေခၚေသးတာလဲ၊ ကြ်န္မ အေဖကို ကြ်န္မ ေခၚတာေပါ႔။ မေခၚပဲ ဘယ္ေနပါ႔မလဲ။ အေဖက ခုအခ်ိန္ မလာခ်င္ေသးဆိုေတာ့ ကြ်န္မ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ။

ကြ်န္မရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ေလး ၁ခ်ိန္မွာၿပည့္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ အရင္က ပင္ပန္းခဲ႔ရတာေတြ၊ ၾကိဳးစားခဲ႔ရတာေတြ အႏွိမ္ခံခဲ႔ရတာေတြ လြတ္ေၿမာက္ၿပီေပါ့။

၄လၿပည့္ သားသား

သားသား (၄)လ ၿပည္႔ၿပီဗ်။ ေမေမ ကေတာ႔ ဒီေကာင္ ဆိုးလာၿပီတဲ႔။ သားသားေရကူးကန္မွာ ေရလည္းကူးၿပီးၿပီ။ အံမယ္ ဘိုးဘိုးႀကီးတို႔ လို massage ေတာင္အႏွိပ္ ခံ လိုက္ေသးတယ္။ သားသားကို ေမေမက အာလူးေကြ်းတယ္။ သားသားႀကိဳက္တယ္။ဒါေပမဲ႔ ေမေမက ခဏ ခဏမေကြ်းဘူး။ ဗိုက္နာမွာစိုးလို႔တဲ႔။ ေဖေဖ နဲ႔ဆိုရင္ သားသား ေဆာ႔လို႔ ေကာင္းတယ္။ ေဖေဖက သားသား စိတ္လႈပ္ရွားေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ ေမေမက သားသားကို ေမွာက္ခိုင္းလို႔ မရရင္ အီးေပါေလာတဲ႔။ ဘိုးဘိုးက ေၿပာတယ္။ ေမေမတုံးက ၅လမွ ေမွာက္ တာတဲ႔။ သားသား Passport ရၿပီ။ ဒါေၾကာင္႔ လူေလး ၿဖစ္လာၿပီလို႔ ဘိုးဘိုးက ေၿပာတယ္။

ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေမေမ ကိုေကာ ေဖေဖ ကိုေကာ သားသား ခ်စ္တယ္ .....

----- သားသားရဲ့ ဖိုးဖိုးက သားသားအတြက္ ၄လၿပည့္ အမွတ္တရ ေရးေပးထားတာ -----

သားသား ၃လၿပည့္ အမွတ္တရ

ကြ်န္ေတာ္ ပုလုံး ဒီကေန႔ ၃လ ၿပည္႔ ၿပီဗ်။ ေမေမ နဲ႔ ေန႔စဥ္ေန ေနရေတာ႔ ေမေမ့ ကိုေတာ္ေတာ္သိလာၿပီ။ သားသား ကို ခ်ီေစ ခ်င္ရင္ စကားေတြ ၀ူး၀ါး ေၿပာလိုက္တာပဲ။ ေမေမ ဘယ္ေနႏုိင္မလဲ၊ သားသားကို ေကာက္ခ်ီ ရတာေပါ႔။

သားသားကေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ တုိ႔ နားမလည္တဲ႔ စကားေတြ ကို မနက္မနက္္အိပ္ရာထ ရင္ေၿပာတယ္၊ သူတို႔ကေတာ႔ ဘယ္သိမလဲ၊ သားသား နဲ႔ နတ္သူငယ္ ေၿပာၾကတာေလ။ အဲေတာ႔သားသားကို သိပ္စကားမ်ားတဲ႔ေကာင္တဲ႔။ နတ္သူငယ္ကို ေၿပာၿပရတာေပါ႔၊ ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ ကသားသားကိုခ်စ္တဲ႔ အေႀကာင္း၊ နတ္သူငယ္ကလည္း သားသား ကို သူတို႔ခ်စ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရလဲ ဆိုတာ ၿပန္ေၿပာၿပတယ္။ ဒါေတာ႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ဗ်။ ေၿပာလို႔မၿဖစ္ေသးဘူး။

တစ္ခါတစ္ခါ ေမေမ က ငါ ရုိက္ေတာ႔မယ္လို႔ ႀကိမ္းေသးတယ္ဗ်။ တကယ္လဲရုိက္တာ ဟုတ္ပဲနဲ႔။ သားသားကလည္း ဆိုး လို႔ ရတုံး ဆိုးရတာေလ။ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ ကသားသား ကို အၿပင္ခဏခဏ ေခၚသြား တယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ႀကိဳက္တယ္။ လူေတြ၊ ကားေတြ၊ အရုပ္ေတြ ေတြ႔ ရတာေပါ႔။

တစ္ခါတစ္ခါ ဘိုးဘိုးကို Computer ေပၚမွာ ေတြ႔တယ္။သူက သားသား ကိုလာမခ်ီပဲနဲ႔ ပုလုံးပုလုံး နဲ႔ေအာ္ေအာ္ေခၚေနတတ္ တယ္။

ဘိုးဘိုး---သားသားပုလုံး ကိုလာခ်ီအုံးေလဗ်ာ-----

----- သားသားရဲ့ ဖိုးဖိုးက သားသားအတြက္ ၃လၿပည့္ အမွတ္တရ ေရးေပးထားတာ -----

ကြ်န္မ ၿဖတ္သန္းခဲ့ေသာ သားသားအသက္ ၃လ မၿပည့္မီ

မနက္ဆိုရင္ ၆:၁၅ ႏိႈးစက္ၿမည္တာနဲ႔ကြ်န္မထၿပီး ညက သားသားေသာက္ထားေသာ ႏို႔ဗူးအကုန္လံုးကို ေဆးရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထမင္း၊ ဟင္းခ်က္ၿပဳတ္၊ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပီးသား ပန္းကန္ေတြေဆး၊ ဘုရားပန္းလွဲ၊ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္ထြန္း၊ ဆြမ္းကပ္၊ ေရခ်မ္းကပ္ ပါတယ္။ အားလံုးၿပီးရင္ ေရမိုးခ်ိဳးပါတယ္။ အရင္ကဆို ေန႔လည္သားသားေရခ်ိဳးၿပီးမွ ခ်ိဳးတာ။ သားသားက ေမေမ့ကို မ်က္စိေအာက္ ကအေပ်ာက္မခံေတာ့ ေရေစာေစာစီး ခ်ိဳးရပါတယ္။ ကြ်န္မေရခ်ိဳး အ၀တ္အစားလဲၿပီးတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ သားသားက ႏိုးေနပါၿပီ။ လင္မယား ၂ေယာက္ သားသားနဲ႔ အခ်ိန္ရရင္ စကားေၿပာပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ေလးက ၾကည္ႏႈးစရာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ေပါ့။

သားသား မနက္ႏို္းလာၿပီဆိုတာနဲ႔ Night Dress လဲၿပီးၿပီဆိုရင္ စကားေတြကို ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး ေၿပာေတာ့တာပဲ။ ၁နာရီ နီးနီးၾကာတယ္။ ေန႔တိုင္း မနက္တိုင္း သားသား အက်င့္ပဲ။ ေဖေဖေကာ ေမေမေကာ သူေၿပာတဲ့စကားအတိုင္း လိုက္ေၿပာရတာ။ စကားေၿပာလိုက္၊ ရီလို္က္နဲ႔ေပ့ါ။ သားသားေအာ္ရင္ေတာ့ ေအာက္ခဏဆင္းၿပီး ဟိုနား ဒီနားလိုက္ၿပပါတယ္။ ထိုင္ခံုေလးမွာထိုင္ၿပီး သားသားကို ပတ္၀န္း က်င္ အေၾကာင္းေတြရွင္းၿပပါတယ္။ ဆက္ရက္ကေလးေတြက ဘယ္လိုေအာ္၊ သားသား ကားကားေတြ႔လာဆိုၿပီး အစရွိသၿဖင့္ေပါ့။ ၿပန္တက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ သားသားက အိပ္ၿပီးလို္က္လာပါတယ္။ လက္ေမာင္းေလးေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေပါ့။ ၉း၃၀ - ၁၀း၀၀ နာရီၾကားမွာ သားသားကို ေရခ်ိဳးဖို႔ၿပင္ပါတယ္။ သားသားက အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေရခ်ိဳးေပ်ာ္တယ္။ ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုရင္ တအား ေပ်ာ္ပါတယ္။ လက္ေတြ ေၿခေတြလႈပ္ၿပီး ေရတဗြမ္းဗြမ္းနဲ႔ကို ေဆာ့တာ။ ႏိုင္ေတာင္ မႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မနည္းထိန္းၿပီး ေရခ်ိဳးရတယ္။ ဖြံလည္း ေတာ္ေတာ္ဖြံလာတယ္။ လက္ေမာင္း ေၿခေထာက္ေတြမွာ အရစ္အရစ္ေတြနဲ႔ တုတ္တုတ္ေလးၿဖစ္လာၿပီ။ အေမႏို႔ေသာက္၊ ႏို႔ဗူးေသာက္ပါတယ္။ ႏို႔ေသာက္လို႔၀ရင္ေတာ့ ေဆာ့ပါတယ္။ အရင္ကဆို ေဆာ့ေနတာေတြ၊ စကားေၿပာေနတာေတြ Video ရိုက္ လို႔ရတယ္။ အခုမရေတာ့ဘူး။ သားသားက Video ရိုက္မယ္ဆိုရင္ Video ကိုပဲၾကည့္ေနၿပီး စကားမေၿပာေတာ့ဘူး။

ေနာက္၁ၾကိမ္ႏို႔ေသာက္ရင္ေတာ့ မ်က္လံုးစင္းလာၿပီး ၁နာရီေလာက္အိပ္ပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္မက ေန႔ခင္းေန႔လည္ အိပ္ေပးႏိုင္ေအာင္ က်င့္ေနပါတယ္။ ေယာက်္ားေလးဆိုေတာ့ အေဆာ့မက္တယ္။ ၄နာရီေလာက္ဆိုရင္ သားသားနဲ႔ ေအာက္ခဏ ဆင္းပါတယ္။ အိမ္ ေအာက္က Playground ေလးပါ။ ၿပန္တက္လာတိုင္း သားသားက အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ ကြ်န္မက ညာညာၿပီး ႏို႔ိတိုက္တာ၊ ေမေမ ႏို႔ကုန္ရင္ အၿပင္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ဆိုရင္ ႏို႔ဗူးကို ေၿပာင္ေနေအာင္ ေသာက္ေတာ့တာ။ သားသားနဲ႔ အၿပင္လည္း ထြက္လည္ၿပီးၿပီ။ သားသားက တြန္းလွည္းစီးရတာကို သေဘာက်တယ္။ အစကငိုေပမယ့္ ကြ်န္မက မခ်ီခိုင္းေတာ့ စီးရင္နဲ႔ပဲ သားသားလည္း တြန္္းလွည္းကို သေဘာက်သြားတယ္ ထင္တယ္။

သားသား ၃လၿပည့္ေတာ့မယ့္အခ်ိန္ ေၿပာင္းလဲလာတာေတြက ႏို႔ေသာက္ရင္လည္း သားသားမ်က္ႏွာကို ၁ခ်ိန္လံုး ကြ်န္မက စိုက္ၾကည့္ ေနရတယ္။ သားသားက မ်က္ႏွာနည္းနည္းေလး လႊဲလိုက္တာနဲ႔ငိုေတာ့တာပဲ။ မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံဘူး။ အနားမွာ မရွိရင္ ေအာ္ေတာ့တာပဲ။ အေ၀းကေန အသံေလးေပးလိုက္ရင္ ခဏေလာက္ၿငိမ္သြားၿပန္ေရာ။ အေမွာက္ကေတာ့ စမ္းေနပါတယ္။ လံုးလံုး လ်ားလ်ားၾကီးေတာ့ မေမွာက္ေသးပါဘူး။

ညအိပ္ရင္ အအိပ္ၾကမ္းလာၿပီ။ ညည ႏို႔ဆာလို႔ၾကည့္လိုက္ရင္ ေခါင္းအံုး နဲ႔ ေခါင္းနဲ႔ ၁ၿခားစီပဲ။ ငိုေတာ့မယ္ဆိုရင္ မ်က္ႏွာၾကီးမဲ့ၿပီး အရွိန္ယူၿပီး ငိုတတ္လာၿပီ။ :( ဒီလိုုပံုေလးအတိုင္းပဲ။ လွ်ာထုတ္ၿပီး ေၿပာင္ၿပ တတ္တယ္။ လွ်ာထုတ္တတ္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္မွ မသင္လိုက္ရဘူး။ ၁မိနစ္ေတာင္မၾကာဘူး။ အကုန္လံုးကိုေသခ်ာၾကည့္ၿပီး လုပ္တတ္္ေနၿပီ။ ေမေမရီရင္ လိုက္ရီတတ္တယ္။ အေဆာ့က ေတာ္ေတာ္ မက္လာတယ္။ သားသားအိပ္ခ်င္ရင္ အရမ္းကို ဂ်ီက်တတ္လာၿပီ။ လက္လည္း ဆုတ္တတ္လာၿပီ။ လက္၅ေခ်ာင္းကို ပါးစပ္ထဲထည့္လိုက္တာ။ ၃လၿပည့္ခါနီး အခ်ိန္မွာ သားသားကိုသိပ္ မခ်ီရေတာ့ပါဘူး။ ၁လကစၿပီး ၂လခြဲအထိက လက္ေမာင္းေတြ ေတာင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေတာင့္တင္းေအာင္ခ်ီရတာ။ ကေလးက လက္ၾကိဳက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္က ေဖေဖ၊ ေမေမ စမွတ္ ေနတဲ့ အခ်္ိန္မို႔ပါ။ ကြ်န္မခ်ီခ်ီ ေယာက်္ားခ်ီခ်ီ သားသားမ်က္လံုးက ကြ်န္မတို႔ကို အေသအခ်ာကို စိုက္ၾကည့္တာ။ ေဖေဖ ႏွင့္ ေမေမ မေနရတဲ့ ကေလးေတြမွာ ဒီအခ်ိန္ သနားစရာအခ်ိန္ပါ။ ဘယ္သူကို ေဖေဖ၊ ေမေမ မွတ္ႏိုင္ပါမည္နည္း။

၆း၄၅ ဆိုရင္ ေအာက္ခဏဆင္းၿပီး သားသားေဖေဖၿပန္လာတာကို ေစာင့္ၾကိဳၾကတယ္။ ၿပီးရင္ ကြ်န္မက ထမင္းစား၊ ပန္းကန္ေဆး၊ ေနာက္၁ေန႔ခ်က္ဖို႔အတြက္ စဥ္းစားရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဦးေဏွာက္ေၿခာက္တာေနာ္။ အိမ္ရွင္မတိုင္းသိၾကမွာပါ။ ကြ်န္မၿပီးရင္ေတာ့ ေယာက်္ားက ေရမိုးခ်ိဳး ထမင္္းစားပါတယ္။ စားၿပီးသြားၿပီဆိုရင္ သားသားကိုေပးၿပီး ကြ်န္မက မီးပူတိုက္မယ့္ေန႔ဆို မီးပူတုိက္၊ ေစ်း၀ယ္ စရာ ရွိရင္ ေစ်းဆင္း၀ယ္ပါတယ္။ သားသားက ၉နာရီဆိုအိပ္ၿပီ။ ညႏို႔ဆာရင္ ေၿခေထာက္ေလး၂ဖက္ကို စံုခ်ပါတယ္။ ခပ္ၿပင္းၿပင္းေလးပါ။ အရင္ကထက္ ပိုၿပင္းလာတယ္။ မ်က္လံုးပြင့္ေနလား ဆိုေတာ့လည္း မ်က္လံုးက လံုး၀မပြင့္၊ ႏို႔ဗူးကုန္ခါနီးရင္ ၿပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ သားသားက အလယ္မွာအိပ္တာ။ ကြ်န္မတို႔မွာ ေက်ာ၁ၿပင္စာပဲ ေနရာရပါတယ္။ ကေလးကုတင္ ၀ယ္ဖို႔က် ေတာ့ သားသားကို သနားတာနဲ႔ မ၀ယ္ၿဖစ္ဘူး။ သားသား၁ေယာက္ထဲ အိ္ပ္ေနရမွာစိုးလို႔ေလ။

ကြ်န္မမွာ မအားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ Blog မေရးၿဖစ္တာ နားလည္ေပးၾကပါေနာ္ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ ... သားသား အားမွေရးရတာ မို႔ပါ။

ကိုယ္၀န္ေဆာင္ကာလ

ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္က သမီးေလးေမြးပါေစလို႔ ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းတယ္။ ကြ်န္မဘ၀မွာ ဆုေတာင္းတုိင္း လႊဲခဲ႔တာ ခ်ည္းပဲ။ အဲဒီလိုဆု ေတာင္းခဲ့ေတာ့ ကြ်န္မဗိုက္ထဲက ကေလးက ေယာက်္ားေလးပဲဆိုတာ တစ္ထစ္ခ်သိေနပါတယ္။ ဒီဆုေလး ၁ဆုထဲ ေတာင္းခဲ႔တာ။ မၿပည့္ဘူးဆိုတာသိေပမယ့္ ဆုေတာင္းခဲ့တာပါ။ ကေလးကို အသားၿဖဴပါေစ၊ ကိုယ္အဂ္ါ ၿပည္႔စံုပါေစ၊ လူခ်စ္လူခင္ ေပါမ်ားပါေစ ဆိုၿပီး ဘာဆု ၁ခုမွ မေတာင္းခဲ့ပါဘူး။ ယုတ္စြအဆံုး စိတ္ကူးေတာင္ မယွဥ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအက်ိဳးေၾကာင့္ အရာအားလံုး ကြ်န္မ လိုခ်င္ တဲ့အတိုင္း ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။

သားေလးရခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္မသားေလးကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး ေရႊတိဂံုဘုရားသြားေတာ့ သားဆုပန္တဲ့ေနရာမွာ သားရေအာင္ ယၾတာယာ ေခ်ေနတာေတြ႔ခဲ့တယ္။ ကြ်န္မ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ေၾသာ္ ကြ်န္မကေတာ့ သားဆုမပန္ပဲနဲ႔ သားရခဲ့ပါတယ္။

ဘာခ်င္ၿခင္းမွလည္း မတပ္ခဲ့ဘူး။ ၁ခုေတာ့ရွိတယ္။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ လံုး၀စားခ်င္စိတ္ မရွိဘူး။ အမဲသား အမ်ားဆံုးစားၿဖစ္တယ္။ ႏို႔မၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မ အစ္မ၁ေယာက္က ေၿပာတဲ့အတြက္ ေန႔တုိင္းနီးပါး ႏို႔ေသာက္ခဲ့ရတယ္။ ႏို႔ေသာက္ရမယ္ဆိုရင္ ငယ္ငယ္ကတည္း ကအမုန္းဆံုးပဲ။ မလိုင္ဖတ္ေတြပဲ ဆယ္စားခဲ့ၿပီး ႏို႔ကို အကုန္သြန္တာ။ မနက္အ္ိပ္ရာထရင္ ႏို႔မႈန့္၂ဇြန္း၊ သၾကားနည္းနည္း၊ ေရထည့္ ၿပီးေဖ်ာ္။ ခ်က္ခ်င္းေသာက္လား ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး။ ေသာက္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတာ ၁နာရီၾကာ။ ၿပီးေတာ့ မထူး ပါဘူးေလဆိုၿပီး အသက္ေအာင့္ၿပီး ၁ကိ်ဳက္ထဲေမာ့ခ်တာ။ ကြ်န္မကေလးအတြက္ဆိုၿပီး ၾကိဳးစားၿပီး ၾကိတ္မွိတ္ေသာက္ရတာ။ ေယာက်္ားက ကေလးေလး အသားညိဳည္ိဳေလးထြက္လာမွာ စိုးရိမ္ေနတယ္။ ႏို႔မႈန္႔တံဆိပ္ က Ensure Life၊ အေရာင္က ၃ေရာင္ ရွိတယ္။ Strawberry, Vanilla, Chocolate။ ကြ်န္မ Strawberry ပဲေရြးၿပီးေသာက္ခဲ့တာ။ စစခ်င္း ဗူးေသး ေသာက္တာ။ ကြ်န္မအေဖက ဒါေသာက္ဆိုၿပီး ၀ယ္ေပးသြားတာ။ ကုန္ခါနီးက်ေတာ့ ဗူးၾကီး ၁ဗူးထပ္၀ယ္တယ္။ အားလံုး ၂ဗူး။ အၾကီး ၁ဗူး၊ အေသး ၁ဗူး။ ေယာက်္ားကေတာင္ေၿပာတာ မွတ္မိပါေသးတယ္။ Strawberry အေရာင္ေလး ထြက္လာဦးမယ္တဲ့။ NTUC Fair Price ကေန Hi-Calcium Low Fat ႏို႔၀ယ္ေသာက္ခဲ့ေသးတယ္။ အမ်ားဆံုးေသာက္တာ Ensure Life ကထုတ္တဲ့ႏို႔မႈန္႔။ ေဆးရုံေတြမွာပဲ ၀ယ္လို႔ရတယ္္။ NTUC Fair Price မွာေတာ့မေတြ႔မိေသးဘူး။ ကြ်န္မ မ်က္စိရွန္းတာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

Obimin ၁ေန႔၁လံုးပံုမွန္ေသာက္တယ္။ Obimin ကလြဲၿပီး ဘာေဆးမွမေသာက္ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္နဲ႔ပတ္သက္တာ၊ ကေလးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့စာအုပ္ေတြ ရန္ကုန္ၿပန္တုန္းက ၀ယ္လာပါတယ္။ ၁၀အုပ္ေလာက္ရွိတယ္။ ဒီမွာ ၀ယ္လို႔မရဘူးေလ။ ေန႔လည္တိုင္း ဖတ္ၿဖစ္ခဲ့ တယ္။ ဖတ္လို႔လည္းေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ကဘာၿဖစ္မယ္ဆိုတာ ၾကိဳသိရတာေပါ့။ Internet မွာလည္းရွာတယ္။ youtube လည္း ၾကည္႔ၿဖစ္တယ္။

ကိုယ္၀န္ေဆာင္စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားတာ Vitamin C လိုတယ္ဆိုလို႔ Orange Juice ဗူးၾကီး NTUC Fair Price မွာ၀ယ္ၿပီးေန႔တုိင္းေသာက္ ၿဖစ္္တယ္။ မနက္ ၁ခြက္၊ ေန႔လည္ ၁ခြက္၊ ည ၁ခြက္၊ ဗူးၾကီး ၁ဗူးက ၂ရက္ပဲခံတယ္။ အဲဒါလည္း အရင္က မေသာက္ဖူးဘူးေနာ္။ ကေလးအာဟာရၿဖစ္ေအာင္ဆိုၿပီး ေသာက္ခဲ႔တာ။ ငပိရည္၊ ၿမစ္၊ ဒညင္းခြက္ (အစကတည္းကိုက မၾကိဳက္တာ)၊ ဆူးပုတ္ (တတ္စာ မွန္သမွ် ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေတြက မစားသင့္ဘူး)။ ကို္ယ္၀န္ဆိပ္တက္ရင္ ေၾကာက္ဖို႔အရမ္းေကာင္း ပါတယ္။ ကိုယ္၀န္စရွိကတည္းက ေရွာင္ခဲ့တာ အခုခ်ိန္ထိပါပဲ။

ညတိုင္း သရဏံဂံုပုတီးစိပ္ပါတယ္။ ၃ပတ္ပါ။ ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံသရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ ၃ေခါက္ဆံုးမွ ပုတီး ၁လံုးခ်ပါ။ အဂ္ုလိမာလသုတ္ကေတာ့ December လမွပဲ စရြတ္ၿဖစ္ပါတယ္။ ၾကိဳရြတ္တယ္ဆိုရင္ ေစာေစာၾကိဳေမြးတတ္တယ္ဆိုတာ မွတ္သားဘူးလို႔ပါ။ အဂ္ုလိမာလသုတ္ကေတာ႔ ၁ေန႔ ၃ေခါက္ပါ။

ကို္ယ္၀န္ ၂၂ပတ္မွာ ကြ်န္မတို႔ေရခ်ိဳးခန္း မဟုတ္တဲ့ အၿခားေရခ်ိဳးခန္းကိုလည္း ရွင္းရပါေသးတယ္။ သတိၾကီးစြာထားၿပီး ၿဖည္းၿဖည္း လုပ္ၿပီး ရွင္းရတာ။ ကိုယ္၀န္ ၇လမွာ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းမွာ ေခ်ာ္လဲဘူးပါတယ္။ အေနာက္ကေနလဲက်ေတာ့ ကေလးဘာမွမၿဖစ္လို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ကြ်န္မကသြားၿပီထင္ေနတာ။

ကြ်န္မက ပိန္ပိန္ေလး၊ ဗိုက္စၾကီးေတာ့ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က ၈၈ေပါင္၊ OG ကေၿပာတာ ရတယ္။ တၿဖည္းၿဖည္း ၀ေအာင္လုပ္ယူၾက တာေပါ့တဲ့။ ကိုယ္၀န္ ၃၉ ပတ္မွာ ၁၂၂ေပါင္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ လူတိုင္းက ကြ်န္မကို ေပါင္မၿပည့္တဲ့ ကေလးေမြးမယ္။ မက်န္းမမာနဲ႔ ေမြးမယ္လို႔ ထင္ထားၾကတာ။ လူပိန္တုိိင္းလည္း ကေလးမက်န္းမာဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ မွားယြင္းပါတယ္။ ၀ေသာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္က ေမြးၿပီး မက်န္းမမာနဲ႔ေမြးလာတဲ့ ကေလးေတြအမ်ားၾကီးပါ။ ကြ်န္မက ပံုမွန္အတုိင္းပဲ စားတာ။ ကိုယ္၀န္ ၃၂ပတ္ေက်ာ္မွ တအားစားၿပီး ကိုယ္အေလးခ်ိန္လည္းတက္၊ ကေလးလည္း အထြားၿမန္သြားပါတယ္။ ေမြးေတာ့ သားသားက 3.1 kg ဆိုေတာ့ ကြ်န္မ မွန္းထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ဒါေတြက ကြ်န္မကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္မွာ ေနထိုင္ခဲ့တာေတြပါ။

ငါးေပါင္း Chinese Style

ငါးအေကာင္လိုက္ကို ပါးဟက္ထုတ္ ၊ အေၾကးထိုး၊ ကလီစာကိုဖယ္၊ ဓားနဲ့မႊန္းၿပီး ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္နယ္ၿပီး ၁ညသိပ္ပါ။

ေရအနည္းငယ္၊ ရွာလကာရည္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ပဲငံၿပာရည္ အၾကည္ရည္ အနည္းငယ္၊ ငရုတ္သီးစိမ္း၊ ဂ်င္း ပါးပါးလွီး ထားတာ၊ သံပုရာသီးကို ညစ္ၿပီး ထည့္ အေပ့့ါအငန္ၿမည္းၿပီး ေပါင္းမယ့္ ပန္းကန္ျပားထဲ ထည့္ပါ။ ေဇာက္နက္တဲ့အိုးထဲ ေရထည့္ၿပီး ေရဆူေအာင္ တည္ပါ။ ေရဆူလာရင္ ေဇာက္နက္တဲ့အိုးထဲသို႔ ေပါင္းမယ့္ ပန္းကန္ျပားထည့္ အဖံုးအုပ္ျပီး ၁ဖက္ကို ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေပါင္းပါတယ္။ အားလံုးေပါင္း မိနစ္ ၃၀ ေပါင္းပါတယ္။ ေပါင္းၿပီးသြားရင္ နံနံပင္၊ ငရုတ္သီးစိမ္း ပါးပါးလွီးၿပီး အေပၚကေန လွေအာင္ၿဖဴးလိုက္ပါ....

ၿမိတ္ကတ္ေၾကးကိုက္

ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္ပြတို႔ကို ညက္ေနေအာင္ေထာင္းၿပီး ဆီသတ္ပါတယ္။ ႏြမ္းၿပီဆိုလ်င္ အေရာင္တင္မႈန့္ အနည္းငယ္ ထည့္ပါ တယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာ ၾကက္သား၊ ပုဇြန္၊ ၿပည္ၾကီးငါး လွီးထားတာ ထည့္ ပါတယ္။ ႏႈးၿပီဆိုမွ ေရစိမ္ထားေသာ ေခါက္ဆြဲၿပားထည့္ပါတယ္။ ေခါက္ဆြဲ အၿပား အနည္းငယ္ေပ်ာ့ၿပီဆိုလ်င္ ပဲပင္ေပါက္ထည့္ပါတယ္။ ခဏအၾကာ မွာ ပဲၿပဳတ္ ထည့္ပါတယ္။

အခ်ဥ္အတြက္ကိုေတာ့ ၾကက္သြန္နီ၊ ငရုတ္သီးစိမ္း ပါးပါးလွီး၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႔၊ နံနံပင္ ထည့္ၿပီးနယ္ပါတယ္။

၁၇-၄-၂၀၁၀ : ကြ်န္မရဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ သားသားေလး ၂လၿပည့္ အမွတ္တရ

သားသား လူေလာကႀကီးထဲေရာက္တာ ၁၇-၄-၂၀၁၀ ဆိုရင္ ၂လ ၿပည္႔ၿပီဗ်။ ေမေမ ဗိုက္ထဲမွာရွိစဥ္ကတည္းက ေမေမက သားသားကို Mickey လို႔ေခၚတယ္။ ဘိုးဘိုးကေၿပာတယ္ ေမေမက Mickey Mouse Crazy တဲ႔။ ေဖေဖ ကေတာ႔ သားသားကို ပုလုံး လို႔ေခၚတယ္။ သားသား နာမည္ က လင္းၿမတ္ေအာင္ လို႔ေခၚပါတယ္္။ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ ေပးထားတဲ႔ နာမည္ပါ။

သားသား ေမေမ႔ ဗို္က္ထဲမွာရွိတုံးက လက္ေတြေၿခေတြကိုဆန္႔ရင္ ေမေမက ေအာ္တယ္။ အခုထိလည္း သားသား လက္ေတြေၿခေတြ ဆန္႔လ႔ိုေကာင္းတုံးပဲ။ အခု သားသား ေမေမ့ ကို မွတ္မိေနၿပီ။ ေဖေဖ့ကိုေကာပဲ။ ေဖေဖနဲ႔က ညေနမွ ေတြ႔ရတာ။ ေမေမက သားသား ဂ်ီက်ရင္ ဆူတယ္ဗ်။ သားသားက ေမေမ့ ရင္ထဲမွာေနခ်င္လို႔ ဂ်ီက်ရတာေလ။

ေဖေဖက သားသားကို အလိုလိုက္တယ္။ သားသား လူေလာကထဲေရာက္ခါစက ဘုိးဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ သားသားကို လာလာခ်ီ ေသးတယ္ဗ်။ သူ႔ ရင္ဘတ္ေပၚမွာ အိပ္ရတာ တကယ္မိုက္တယ္ဗ်ာ။ အ့ဲဒီ ဘိုးဘုိး ဘယ္ေရာက္သြားလဲ မသိဘူး၊ တစ္ခါတစ္ခါ ေမေမ႔ Computer Screen ေပၚမွာေတြ႔တယ္။ ပုလုံး ပုလုံးန႔ဲ သားသား နာမည္ကိုေခၚတယ္။ ေမေမက အဲဒါသားသား ဘိုးဘိုးတဲ႔။ ရန္ကုန္မွာေနတယ္တဲ႔၊ ဘာေတြလဲ မသိပါဘူးဗ်ာ။

ေမေမက သားသားကို ဓါတ္ပုံ ရုိက္တယ္ဗ်။ ဆိုးတာက သားသားအီးအီး ညွစ္ေနတုံး ရုိက္တာ။ သားသားႀကီးလာရင္ ရွက္တယ္ဗ်။ သားသား ဘိုးဘိုး က သားသား အီးအီး ညွစ္ေနတဲ႔ ပုံကိုခ်စ္လြန္း လို႔ သူ႔ Computer ေပၚမွာ တင္ထားတယ္တဲ႔ဗ်ာ။ လုပ္ပုံက။ ဘာဘဲေၿပာေၿပာ သားသားကိုခ်စ္ၾကတဲ႔ ေဖေဖ၊ ေမေမ၊ ဘိုးဘိုး နဲ႔ ၀န္းက်င္က ေဆြမ်ဳိးေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ လူသားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

----- သားသားရဲ့ ဖိုးဖိုးက သားသားအတြက္ ၂လၿပည့္ အမွတ္တရ ေရးေပးထားတာ -----

ေမေမ ႏွင့္ သားသား ၁ေန႔တာၿဖတ္သန္းၾကပံု

ကြ်န္မက ၆း၃၀ ဆိုရင္ ႏိႈးစက္ၿမည္တာနဲ႔ထၿပီး ထမင္း၊ ဟင္းခ်က္ရပါတယ္။ သားေလးက မနက္ ၆:၃၀ ႏွင့္ ၇ နာရီၾကားဆို ႏိႈးတတ္ပါတယ္။ ၁ခါ၁ေလလည္း အေစာၾကီးႏႈိးတတ္ပါတယ္။ ႏိႈးေနရင္လည္း ဘယ္သူ မွမသိပါဘူး။ သ႔ူဟာသူ ေဆာ့ေနတတ္ ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ႏိႈးလို႔ၾကည့္လိုက္ရင္ လက္ကေလး၂ဖက္ေၿမာက္၊ ဟိုလႊဲဒီလႊဲ ၿပီးေတာ့ေၿခေထာက္ ၂ဖက္ကို ဟိုကန္ဒီကန္ လုပ္ေနတတ္ပါတယ္။ ၁ေယာက္၁လွည့္ ကေလးကိုေစာင့္ရင္း မနက္ခင္းလုပ္စရာရွိတာမ်ားကို လုပ္ၾကပါတယ္။ ၁ခါ၁ေလက်ရင္ သားကိုပုခက္ေပၚတင္လိုက္ပါတယ္။ ပုခက္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္ပါတယ္။

၈နာရီ ဆိုရင္ သားသားက ႏို႔ဗူးစို႔ၿပီး ၿပန္အိပ္တတ္တဲ့အခ်ိန္ပါ။ သူအိပ္ေနရင္ ကြ်န္မကညကေသာက္ထားတဲ့ ႏို႔ဗူးေတြကို ေဆးရ ပါတယ္။ ႏို႔ဗူးအားလံုးကို ေပါင္းပါတယ္။ ေရေႏြးအိုးတည္ၿပီး ဓာတ္ဗူးထဲထည့္ထားပါတယ္။ ၿပီးရင္ ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္၊ ေသာက္ေတာ္ေရလဲ၊ ဘုရားပန္းလဲ၊ ဖေယာင္းတုိင္၊ အေမႊးတိုင္ထြန္းပါတယ္။ အိမ္အလုပ္အကုန္ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ Computer ဖြင့္ၿပီး E-mail စစ္၊ Facebook ၀င္၊ သားသားရဲ့ ေဘးနားမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနပါတယ္။ ၁ခါ၁ေလ Photoshop ဖြင့္ၿပီး သားသား ပံုေလးေတြကို Design လွလွေလးေတြ လုပ္ေပးပါတယ္။ ၁၀နာရီထိုးခါနီးၿပီဆိုရင္ သားသားေရခ်ိဳးဖို႔ဇလံုကို ေရအနည္းငယ္ ၿဖည့္ၿပီး အခန္းထဲ ယူလာပါတယ္။ မ်က္ႏွာသုတ္ပုပါ၊ ေရခ်ိဳးၿပီး၀တ္မယ့္ အက်ီ၊ ေပါင္ဒါ၊ Diaper အားလံုးကို ေသေသခ်ာခ်ာ အစီအစဥ္ တက်ၿပင္ထားပါတယ္။ ၿပီးရင္ ေရေႏြးက်ိဳဖို႔ ေရၾကိဳၿဖည့္ထားပါတယ္။ ႏို႔ဗူးကိုလည္း ၾကိဳေဖ်ာ္ထားပါတယ္။ သားေလးအိပ္ေနရင္ႏိႈးၿပီး ေရခ်ိဳးေပးပါတယ္။ သားသား ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ေတာ့ ေရခ်ိဳးဇလံု၊ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါတို႔ိုကို ေနရာတက်ၿပန္ထားပါတယ္။ ၿပီးရင္သားသားက ႏို႔ေသာက္ပါတယ္။ သားသားက အေမႏို႔ရယ္၊ ႏို႔ဗူးရယ္ ၂ခုလံုးစို႔ပါတယ္္။ ႏို႔ေသာက္ၿပီးသြားရင္ေတာ့ ပုခက္ထဲ ထည့္ၿပီး ခဏအိပ္ ပါတယ္။ ခဏဆိုတာ ၁၅မိနစ္ ေလာက္ပါပဲ။ သားသား အိပ္ေနခ်ိ္န္ ကြ်န္မေရခ်ိဳးဖို႔ ၿပင္ရပါတယ္။ ကြ်န္မ ေရခ်ိဳးခ်ိန္ ၅မိနစ္ ပဲၾကာ ပါတယ္။

သားသားက ပုခက္ေပၚမွာ သိပ္မေနဘူး။ လူေပၚမွာခ်ည္းပဲ ခ်ီထားရတာပါ။ သားသားကိုခဏခ်ီၿပီး ပုခက္ေပၚၿပန္ထားၿပီး ကြ်န္မ ထမင္းစား ရပါတယ္။ ထမင္းစားတဲ့အခါ ဇိမ္နဲ႔ မစားႏိုင္ပါဘူး။ ေဇာက္ပန္းကန္ထဲမွာ ထမင္္းထည့္၊ ဟင္းထည့္၊ အကုန္လံုးထည့္ၿပီး စားရတာပါ။ ၁ခါ၁ေလစားေနတုန္း ေအာ္ရင္ခ်ီရပါေသးတယ္။ သားသားက ၂နာရီၿခား၁ခါ ႏို႔စို႔ပါတယ္။ ကြ်န္မ မီးပူတိုက္စရာရွိရင္ သားကိုပုခက္ထဲထည့္ထားၿပီး ပုခက္လႊဲရင္ မီးပူတုိက္ရပါတယ္္။ ဒီလိုနဲ့ သားသားကိုခ်ီလိုက္၊ ႏို႔ဗူုးတိုက္လိုက္၊ အေမႏို႔တိုက္လိုက္နဲ႔ ၁ေန႔တာကို ၿဖတ္သန္းရပါတယ္။ ၇ နာရီထိုးရင္ သားသား ေဖေဖအလုပ္က ၿပန္လာပါတယ္။ သားသားကုိေပးၿပီး ကြ်န္မက ထမင္း စားရပါတယ္။ ကြ်န္မထမင္းစားၿပီးရင္ သားသားေဖေဖက ေရမိုးခ်ိဳး၊ ထမင္းစားပါတယ္။ ၁ေယာက္၁လွည့္ပါ။ ထမင္းစားၿပီးသြားရင္ ကြ်န္မက ေအာက္္ဆင္းၿပီး အိမ္္အတြက္ လိုတာေတြ သြား၀ယ္ပါတယ္။ ၁၀နာရီဆိုရင္ သားသားကိုည၀တ္အက်ီလဲေပးၿပီး သိပ္လိုက္ ပါတယ္။ သားသားက အႏွီးပတ္ေပးတာရယ္၊ လက္အိတ္၊ ေၿခအိတ္စြပ္ေပးတာ လံုး၀မၾကိဳက္ဘူး။ ၀တ္ထားေပးရင္ တအီအီနဲ႔ အီတတ္ ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ လက္ရွည္၊ ေဘာင္းဘီရွည္ ပါတဲ့ဟာ ၀တ္ၿပီး သိပ္ပါတယ္။ ၂နာရီၿခား၁ခါႏိုးၿပီး ႏို႔ေသာက္ပါတယ္။ Diapers စိုေနရင္ တအီအီနဲ့ ေၿခေထာက္ေလး၂ေခ်ာင္းကို ကန္တတ္ပါတယ္၊ ႏို႔ဆာရင္ လက္ကေလးကို စုတ္တတ္ပါတယ္။ ႏို႔ေသာက္ရင္ လည္း လက္ကေလး၂ဖက္ကို ေၿမွာက္ၿပီး ေသာက္တတ္ ပါတယ္။ သားသားက အီးအီးပါရင္ အရမ္းရီရတယ္။ လက္ကေလး၂ဖက္ ေၿမွာက္၊ မ်က္ေမွာင္ေလးၾကဳတ္ၿပီး အားနဲ႔ ညစ္ပါတယ္။ သားသားအဲဒီလိုပံုေလးလုပ္ၿပရင္ ဒါအီးပါေနၿပီဆိုတာ သိပါတယ္။ အီးပါၿပီးရင္ ေတာ့ ေဆာ့တတ္ပါတယ္။ လက္ေတြေၿမွာက္၊ ေၿခေထာက္ေတြေၿမွာက္ၿပီး ေဆာ့တာ။ ခ်ီထားရင္ ထခ်ီေနလား၊ ထိုင္ၿပီးခ်ီေနလား ဆိုတာလည္း သ္ိပါတယ္။ သားသားက ထၿပီးခ်ီေစ ခ်င္ရင္ ေၿခေထာက္ကေလး၂ဖက္ကို တြန္းတတ္ပါတယ္။ သားသားက ေနနဲ႔ ညနဲ႔ မမွားပါဘူး။ ေန႔ဆိုရင္ ခဏပဲအိပ္ၿပီး ညမွပဲ အ္ိပ္ပါ တယ္။ သားသားကို အိပ္ေစခ်င္ရင္ ခ်ီထားၿပီး သီခ်င္းဆို သိပ္ရပါတယ္။ သားသား အထူးၿခားဆံုးက ေမြးကတည္းက ေလခြ်န္တတ္ပါ တယ္။ ႏႈတ္ခမ္းကေလးကို စူၿပီး ေလခြ်န္တာပါ။

ကြ်န္မကေလးေမြးၿပီးတဲ့အခ်ိန္က ညညကေလးငိုေနရင္လည္း မသိဘူး။ အိပ္ေရးပ်က္တာေတြမ်ားေနလို႔ပါ။ အခုေတာ့ သားသား ညညငိုရင္ ကြ်န္မက အေမႏို႔ိတုိက္ၿပီး ေယာက်္ားက ႏို႔ဗူးသြားေဖ်ာ္ပါတယ္။ ႏို႔ဗူးေအးသြားရင္ ႏို႔ဗူးတိုက္ပါတယ္။ သားသား အိအိ လုပ္ရင္ ႏိုးေနပါၿပီ။ သားသားေန႔လည္အိပ္ေနရင္ ကြ်န္မ ညဖက္အိပ္ေရး ဘယ္္ေလာက္ပ်က္ပ်က္ ၿပန္ၿပီး မအိပ္တတ္ဘူး။ ကြ်န္မရဲ့ ပိန္ေအာင္လုပ္နည္းေပ့ါ။ ေနာက္တာေနာ္။ ကြ်န္မက နဂိုပိန္၊ နည္းနည္း၀လာတယ္လို႔ေတာ့ ေၿပာၾကတယ္။ အခုေတာ့ ၿပန္ပိန္စၿပဳ ေနၿပီ။

သားသားအေၾကာင္းေရးထားတာ ေမြးကတည္းကေန အခုခ်ိန္ထိ။ ေနာက္လည္း ဆက္ေရးသြားဦးမွာပါ။

သားသားၾကီးလာလို႔ ဖတ္ၿဖစ္တဲ့အခါက်ရင္ သားသားကို ေဖေဖေကာ၊ ေမေမေကာ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခဲ့သလဲဆိုတာ သိၿပီလားသားသား ...

ရုိးရုိးေမြးခဲ့စဥ္

ဗိုက္ထဲမွာရွိစဥ္က သားေလးကို ၂နာရီထိုးမွနာပါေနာ္ဆိုၿပီး ဗိုက္ေလးကိုပုတ္ၿပီး ေၿပာထားတာ။ မေမြးခင္မွာ NUH မွာ Register လုပ္ေတာ့ မနက္ ၂ နာရီမွ Check In ပါ။ ဒီထက္ေစာရင္ ၁ရက္ခ ေပးရမယ္။ ရိုးရိုးေမြးတာ စိတ္အေတာ္ရွည္ရပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ့ Due Date က February 18, 2010 ပါ။ ေဆးရုံကို ၁ပတ္၁ခါသြားရတာ ၾကာေတာ့ရွက္လာပါၿပီ။ အခ်ိန္မေရြး ေမြးႏိုင္တာက ၃၇ - ၄၂ၾကား၊ ရက္ေတြကို ေစာင့္ေစာင့္ေနရတာ ကြ်န္မအဖို့ရာမွာ စိတ္မရွည္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ ေသာၾကာ ညေရာက္လာရင္ ေၾကာက္လာပါၿပီ။ သားဦးဆိုေတာ့ စေနသားေလး မၿဖစ္ခ်င္လို့ပါပဲ။ အၾကိဳက္ဆံုးေန့က 14 February Valentine Day မွာ ေမြးခ်င္တာ။ ဆရာ၀န္ကို Request လုပ္ၾကည့္တာ မရဘူး။ ပထမဆံုးကေလးၿဖစ္ေနလို့ မလုပ္တာ အေကာင္းဆံုး။ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ပါ။ အခ်ိန္က်မွ ေဆးရုံကိုလာခဲ့ပါဆိုလို့ ေစာင့္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ... ၃၉ ပတ္မွာ ဆရာ၀န္က ေနာက္ ၁ၾကိမ္ ေဆးရုံလာစရာ မလိုေတာ့ပါဘူးလို့ ေၿပာလိုက္ေပမယ့္ ကိုယ္က ကိုယ့္အပူနဲ့ကိုယ္ဆိုေတာ့ မၾကား၊ ေနာက္မွ ေယာက်္ားက ၿပန္ေၿပာၿပတာ။ စိတ္ထဲမွာ အၿမဲေတြးေနမိတာ အေဖကခြင့္၂ပတ္နဲ့လာတာ ၿပီးေတာ့ ဘၾကီးက ၂၁ လာမွာ။ အဲဒီ အေတာ္အတြင္း ေမြးမွေမြးပါ့မလားဆိုတာ စိတ္ပူမိတာ။ အေဖက ၁၅ထဲက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။

February 17, 2010 : အဲဒီေန့က ည ၁၂ခြဲမွ အိပ္ၿဖစ္တယ္။ အိပ္ေနစဥ္ အေဖကထၿပီး စကားေၿပာေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးပဲ။ သိ၁ခ်က္၊ မသိ၁ခ်က္ပဲ။ 2:10 AM မွာ ဗိုက္ထဲက စူးခနဲၿဖစ္သြားလို့ အိမ္သာထ သြားမိတယ္။ ရိုးရိုးပဲလို့ထင္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရိုးရိုးဗိုက္နာတာနဲ့ေတာ့ မတူဘူး။ ၿပီးခါနီး ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသြးစ ၂စေတြ႔တယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေမြးေတာ့မယ့္ အရိပ္အေရာင္ေတြပါပဲ။ NUH ကို On Call ေခၚလိုက္ေတာ့ ဒါက First Stage စေနၿပီ၊ ၅မိနစ္ၿခား၁ခါနာမွ ေဆးရုံလာ ခဲ့ပါ။ Phone လည္းခ်အၿပီး နာတာက ၅မိနစ္ၿခား ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ေဆးရုံသြားဖို့ စၿပင္ရေတာ့တယ္။ ေဆးရုံကို Phone ၿပန္ဆက္ ၿပီးလာေတာ့မယ္ဆိုတာ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ ေဆးရုံသြားဖို့ အထုတ္ကလည္း အဆင္သင့္ၿပင္ၿပီးသားပါ။ Taxi ကို On Call ေခၚၿပီး ၃ေယာက္သား ေဆးရုံသြားခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

NUH, Main Building က Delivery Suite ကိုသြားရတာ။ Delivery Suite ကိုေရာက္ေတာ့ အေဖကေနခဲ့ရ တယ္။ ေယာက်္ားပဲ၀င္လို့ရတယ္။ ေယာက်္ားကလႊဲၿပီး က်န္တဲ့သူကို ေပးမ၀င္ပါဘူး။ ေယာက်္ားက မ၀င္မၿဖစ္ ၀င္ကို၀င္ရပါတယ္။ အေဖကေတာ့ Lounge ထဲမွာေစာင့္ေနတယ္။ အခန္းနံပါတ္ ၆ မွာ ေနရပါတယ္။ Nurse ၂ေယာက္၀င္လာၿပီး လုပ္စရာရွိတာ အကုန္လုပ္ေပးပါတယ္။ ဗုိက္က ေဆးရုံေရာက္ေတာ့ ၃မိနစ္ၿခား၁ခါ နာလာပါတယ္။ အဲဒီလိုနာလာရင္း အိမ္သာထဲမွာပဲ ထိုင္ခ်င္ ေတာ့တယ္။ အဲဒီလိုထိုင္လိုက္ရင္း သက္သာတယ္လို့ထင္ပါတယ္။ Nurse ကအိမ္သာထဲ မထိုင္ရဘူး။ Lock မခ်ရဘူးဆိုၿပီး ခဏခဏတံခါးေခါက္ပါတယ္။ ေဆးရုံဘာလို့အေစာၾကီးလာပါလိမ့္ဆိုၿပီး စဥ္းစားမိလိုက္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ၁ခုခုၿဖစ္မွာ စိတ္ပူလို့အေစာၾကီး လာလိုက္တာပါ။ နာတာဘယ္လိုမွ မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ပဲ။ လူကလည္း မ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ကို ရွဴံမဲ့ေနၿပီ။ ဆရာ၀န္ေတြ၊ Nurse ေတြ ၁ေယာက္ၿပီး ၁ေယာက္ ၁၅မိနစ္ ၁ၾကိမ္လာၾကည့္ပါတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သားအိမ္ကိုစမ္းေတာ့ 1 cm ပြင့္ေနၿပီ။ ေဆးရုံက 3 cm မပြင့္ဘူးဆိုရင္ ၿပန္ရမယ္တဲ့။ လာၿပီးမွေတာ့ မၿပန္ေတာ့ဘူး။ ၿမန္ၿမန္ပြင့္ပါေစလို့ပဲ ဆုေတာင္း မိတယ္။ ကေလး Heart Beat ေရာ၊ ကိုယ့္ရဲ့ Heart Beat ေကာ စမ္းတဲ့စက္လုပ္တယ္။ ပိုက္ခ်ိတ္ရေသးတယ္။ ဘာအတြက္ ခ်ိတ္ရလဲဆိုတာေတာ့ မသိဘူး။ ၀မ္းခ်ဴရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆီးပိုက္တပ္ရတယ္။ ဆီးပိုက္တပ္ၿပီးရင္ သြားလို့ မရေတာ့ ဘူး။ ေဆးရုံ ကုတင္မွာပဲေနၿပီး သားအိမ္အၿမန္ဆံုး 10 cm ပြင့္ပါေစဆိုၿပီး စိတ္ထဲကေန Count လုပ္ေနတာ။ ၄နာရီက်ေတာ့ 2 cm ပြင့္သြားၿပီ။ Nurse ကလာေမးတယ္။ Pethidine ထိုးမလားတဲ့ 50% နာတာသက္သာမယ္ဆိုေတာ့ ထိုးမယ္ဆိုၿပီး ေၿပာလိုက္တယ္။ နာတာသက္သာရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီး ဘာေၿပာေၿပာ အကုန္ေခါင္းညိမ့္တာပဲ။ ေရြးထားတာ Epidural ပါ။ ဘာလို့ မေမး တာပါလိမ့္? ညာဘက္ေပါင္မွာ ထိုးေပးပါတယ္။ Nurse ကေၿပာတယ္။ ေရာက္စနဲ့ မတူေတာ့ဘူး။ ေရာက္စထက္ပိုၿပီး သက္သာသြားတယ္။ မ်က္ႏွာၾကည့္တာနဲ့သိတယ္တဲ့။ ထိုးလည္းၿပီးေရာ အိပ္ခ်င္လာတယ္။ အိပ္ခ်င္မယ္ဆိုရင္ ဗိုက္ကနာလိုက္ သံသရာကို လည္ေနပါတယ္။

4:30 ေလာက္မွာ Nurse က အနာသက္သာေအာင္ ဘာကိုေရြးထားလဲဆိုၿပီး လာေမးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ သားအိမ္က 4 cm ပြင့္ေနပါ ၿပီ။ Epidural ေရြးထားတယ္ဆိုတာ ေၿပာေတာ့ ဆရာ၀န္ လာၿပီးလုပ္ေပးပါတယ္။ Epidural က ၈၀% မနာက်င္ ေစပါဘူး။ Epidural မလုပ္ခင္မွာ လူနာက လက္မွတ္ထိုးရပါတယ္။ Spinal Cord ထဲကုိထိုးသြင္းတာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ Dangerous Stage ပါ။ ကြ်န္မက Epidural ဘယ္လိုလုပ္သလဲဆိုတဲ့ အေသးစိတ္ကို www.youtube.com ကေနၾကည့္ထားတာ။ စာအုပ္လည္းဖတ္ထားတာ။ ေယာက်္ားကိုေတာင္ ေၿပာမိပါေသးတယ္။ မွားၿပီလားလို့။ ဒါေၾကာင့္ ေရွးလူၾကီး မ်ားေၿပာၾကတာ။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မ်ား ၁ေန့ကို ၃ၾကိမ္ သခ်ိဴင္းကို မ်က္ေစာင္းထိုး ေနရတယ္။ Epidural ထိုးၿပီးေတာ့ ေတာ့္ေတာ့္ကို သက္သာသြားတယ္။ 100% ေလာက္ကုိ သက္သာသြားတာ။ ကေလးလႈပ္တာေလာက္ပဲ သိေတာ့တယ္။ ေအာက္ပိုင္းကထံုသြားတာ။ ေၿခေထာက္ ခဏခဏလႈပ္ေပးေနတာ။ ေဆးေၾကာင့္ေၿခေထာက္ ၁ခုခု ၿဖစ္သြားမွာ စိုးရိမ္တယ္။ အိပ္ခ်င္ေနေပမယ့္ မအိပ္ၿဖစ္ပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာ အိမ္ကထြက္ကတည္းက အဂ္ုလိမာလသုတ္၊ ေမတၱသုတ္၊ သံဗုေဒၶ မၿပတ္ရြတ္ ေနတာ။ ၁ခါ၁ေလ အဂ္ုလိမာလသုတ္နဲ့ ေမတၱသုတ္ေရာရြတ္မိေသးတယ္။ ေယာက်္ားကေတာ့ အဂ္ုလိမာလသုတ္ကို စာရြက္ကိုင္ၿပီး ရြတ္ေနလိုက္၊ Phone ေၿပာလိုက္၊ SMS ရိုက္လိုက္နဲ့။ အေဖကိုလည္း ဘယ္လိုေနေသးလဲ ဆိုတာ ေမးရေသးတယ္။ အေဖက ေတာ့ Lounge ထဲမွာ ၁ခ်ိန္လံုးေစာင့္ ေနတာ။ 8:30 AM မွာသားအိမ္က 6 cm ရွိတဲ့အခ်ိန္ ေရၿမႊာလာေဖာက္ေပးသြားတယ္။ ကေလးေခါင္းကိုလည္း စမ္းေသးတယ္။ ၁၁နာရီဆို သားအိမ္က 10 cm ပြင့္ၿပီထင္ပါတယ္။ ေမြးမယ့္အခ်ိန္က အေတာ့္ကိုၾကာ ပါတယ္။ ကေလးကလႈပ္မွ သားအိမ္က အၿမန္ပြင့္မွာဆိုေတာ့ ကေလးလႈပ္ပါေစဆိုၿပီး ဆုေတာင္းေနရတယ္။ ေရၿမႊာေဖာက္ၿပီး သြားေတာ့ ကေလးေလးဗိုက္ထဲ ေရမႊန္းသြား မွာစိုးရိမ္မိတယ္။ 11 AM မွာ သားအိမ္က 10 cm ပြင့္သြားပါၿပီ။ ေမြးဖို့စေတာ့မယ္ ေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ၁နာရီေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္လို့ ဆရာ၀န္ေတြကေၿပာသြားတယ္။ ေၾသာ္ ... ဒါဆို ၁၂နာရီေပါ့။

၁၂နာရီေရာက္ေတာ့လည္း မေမြးေသး၊ အခန္းထဲကိုလာၾကည့္တာလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။ ဆရာ၀န္ေတြေကာ၊ Nurse ေတြေကာ။ ကိုယ္က အစမ္းသပ္ခံေလးေပါ့။ ၁၂နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ေမြးပံုေမြးနည္း စသင္ေပးပါတယ္။ အသက္ကိုၿပင္းၿပင္းရွဴ ခဏရပ္ၿပီး ၿပန္ထုတ္တဲ့အခ်ိန္ ညစ္ရတာ ၁၀ၾကိမ္ေရပါတယ္။ ၁၀ၾကိမ္ၿပည့္ရင္ အသက္၁ခါ ၿမန္ၿမန္ၿပန္ရွဴၿပီး ထိုနည္းအတုိင္း ဆက္လုပ္ရပါ တယ္။ Nurse ၁ေယာက္က ဗိုက္ကိုဖိၿပီး ညစ္ခ်ပါတယ္။ အဲဒီလိုဗိုက္ကို ဖိခ်ေလ အန္ေလပါ။ မနက္ ၂နာရီ ထဲကေန ခုအခ်ိန္ ထိဗိုက္ထဲမွာ အစာ၁ခုမွ မရွိပါ။ နဂိုထဲက အစာအိမ္မွာ ေလခံတဲ့ေရာဂါရွိေတာ့ ပိုဆိုး။ အစာမရွိတဲ့အခ်ိန္ ဗုိက္ကိုလာဖိရင္ ကြ်န္မ အက်င့္က အန္တတ္ပါတယ္။ အန္ေနတာေတာက္ေလ်ာက္၊ မအန္ေအာင္ပိုက္ထဲေဆးထိုးေပးတယ္။ အန္တာရပ္တဲ့ေဆးလို့ ထင္ပါ တယ္။ ကေလးလႈပ္တဲ့အၾကိမ္က ၁၅၀-၂၀၀ၾကားမွာရွိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကိုၿပင္းပါတယ္။ ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္လႈပ္တာပဲသိေနတာ။ ကေလးကတၿဖည္းၿဖည္းေအာက္ကို ဆင္းေနၿပီဆိုတာကိုလည္း ခံစားရပါတယ္။ Nurse ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္တယ္တဲ့။ 12:45 PM မွာ ေမြးဖို့စပါၿပီ။ Nurse ေၿပာသလို မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ၂ခါပဲလုပ္ႏိုင္တယ္။ ၃ၾကိမ္လုပ္ရင္ ေမာတယ္။ အဲဒီမွာ ကေလးေခါင္းက ၿပန္၀င္လိုက္၊ ထြက္လာလိုက္ၿဖစ္ေနၿပီလို့ ေၿပာၾကတယ္။ ၃ခါလုပ္မွ ထြက္မွာတဲ့။ ငိုေတာင္ငိုမိပါတယ္။ ပထမဆံုး ဆိုေတာ့ လုပ္ပံုလုပ္နည္းက မွားေနပါတယ္။ Nurse ေမြးလမ္းေၾကာင္းခ်ဲ့လိုက္တာလည္း မသိပါဘူး။ Operation လုပ္ရင္ ေကာင္းသားလို့ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ သတိရလိုက္တာ အေဖနဲ့အေမကို စိတ္မွန္းၿပီး ကန္ေတာ့မိပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လို့လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ကိုေမြးခဲ့စဥ္က Epidural ရွိဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ နာတာဒီထက္ပိုဆိုးမွာပါ။ ေနာက္ဆံုးအားတင္းၿပီး ၃ခါကို ၂ၾကိမ္ပဲလုပ္လိုက္တာ မ်က္စိဖြင့္အၾကည့္မွာ ကေလးေလး ထြက္သြားပါၿပီ။ ကေလးကိုၿမင္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ခံစားမႈကေလး၁ခုလည္းၿဖစ္မိပါတယ္။ အဲဒီခံစားမႈက ေၿပာၿပလို့လည္း မရပါဘူး။ ဘာနဲ့မွႏိႈင္းယွဥ္လို့မရပါဘူး။ ကေလးကထြက္တာ နဲ့ငိုေတာ့တာ။ ငိုေအာင္ရိုက္စရာလည္း မလိုပါဘူး။ အေဖကို Phone ဆက္ၿပီးေမြးၿပီဆိုတာ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ အေဖက ၁ခ်ိန္လံုး Lounge ထဲမွာပဲေနေနတာ။

ကေလးကို အကုန္သန့္စင္ေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေပၚကိုပစ္တင္လိုက္ပါတယ္။ ေၾကာက္တာေပါ့။ ကေလးၿပဳတ္က်မွာစိုးလို့ပါ။ ကေလးအေလးခ်ိန္က 3090 grams ပါ။ ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေပ်ာ္မိပါတယ္။ ကိုယ္မွန္းထားတဲ့ အတိုင္းပဲေပါ့။ 3 kg ေက်ာ္ရင္ ကြ်န္မေက်နပ္ပါတယ္။ ကြ်န္မက လုပ္ပံုလုပ္နည္းမမွန္ေတာ့ ေမြးလမ္းေၾကာင္းခ်ဲ့လိုက္ရတာ။ အမွန္မွန္ လုပ္ပံုလုပ္နည္းမွန္ရင္ ေမြးလမ္းေၾကာင္းခ်ဲ့စရာမလိုပါ။ ဆရာ၀န္လာၿပီး ေမြးလမ္းေၾကာင္းကို ခ်ဳပ္ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ေပၚမွာတပ္ထားေသာ ပိုက္ေတြအကုန္ ၿဖဳတ္ေပးပါတယ္။ Nurse ၂ေယာက္က ကေလးႏို့တုိက္ပံု တိုက္နည္းသင္ေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထမင္းစားဖို့ လာပို့ေပးပါတယ္။ မစားႏိုင္ပါဘူး။ ပါးစပ္ထဲမွာသာ ၀ါးေနၿပီး ေအာက္ကိုမ်ိဳခ်လို့ မရပါဘူး။ အစာအိမ္သမားဆိုေတာ့ ဒီအခ်ိန္ဘာစားစား အန္မယ္ ဆိုတာ သိေနပါတယ္။ ကေလးေလးကထားထားတဲ့ေနရာမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနၿပီး သူအေဖ့ကိုၿပံဳးလိုက္၊ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ၿပေနပါ တယ္။ 4 PM ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ Ward ထဲကိုေၿပာင္းဖို့့ စီစဥ္ၾကပါတယ္။ ကေလးေလးကို ကြ်န္မေဘးနားမွာထားၿပီး ကုတင္ကို တြန္းသြားပါတယ္။ ကေလး ကိုေတာ့ ကေလးအခန္းထဲမွာ ထားပါတယ္။ ကြ်န္မက B2 Class ကိုေရြးထားတာဆိုေတာ့ ၆ေယာက္ ၁ခန္းပါ။ ေဆးအရွိန္ ေၾကာင့္ အဖ်ားတက္လိုက္ပါေသးတယ္။ အန္လည္း ထပ္အန္ပါတယ္။ အစာအိမ္ရွိေၾကာင္း ရွင္းၿပ ထားပါတယ္။ အစာအိမ္ေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္ ဘာမွစားလို့မရဘူးဆိုတာ ေၿပာၿပထားပါတယ္။ Myanmar Nurse နဲ့ေတြ႔ေတာ့ အစစအရာရာေၿပာၿပပါတယ္။ ည ၈နာရီခြဲမွာ အဖ်ားက်သြားၿပီး Milo နဲ့ Biscuit ေတာင္းစားလိုက္ပါတယ္။ ကေလးကေတာ့ ၂နာရီၿခား ၁ခါႏို့တုိက္ရပါတယ္။ အိပ္မယ္ ၾကံတုိင္း Nurse ကေခၚႏိုးၿပီး ႏို့တိုက္လိုက္နဲ့ ဒီေန့ဒီအခ်ိန္ထိ အိပ္ေရးမ၀ေသးပါဘူး။

မနက္ဆရာ၀န္လာေတာ့ ကြ်န္မကဆင္းလို့ရေနၿပီး ကေလးက 24 Hours မၿပည့္ေသးလို့ ကေလးထားခဲ့ရမယ္၊ ေနာက္ေန့မွ ေခၚ လို့ရမယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မပါ ေနလိုက္ေတာ့တယ္။ ကေလးႏွလံုးခုန္တာ မၿငိမ္လို့ဆုိတာ လာေၿပာပါတယ္။ စိတ္ပူတတ္တဲ့ ကြ်န္မ ေဆးရုံမွာ သင္တန္းတက္ေနေပမယ့္ နားက၀င္၁ခ်က္၊ မ၀င္၁ခ်က္။ ကေလးအခန္းနား ေယာင္လည္လည္သြားလုပ္ေနေတာ့ Nurse ကၿမင္ၿပီး ကေလးေခၚထုတ္ ေပးပါတယ္။ ကေလးကို လံုး၀ၿပန္မပို့ပဲ ကြ်န္မနားမွာပဲ ထားပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း လင္မယား၊ အေဖတို့က စားခ်င္ တာစားရေအာင္ ဟင္းခ်က္ေပးလာၾကပါတယ္။ ကြ်န္မကေခ်းသိပ္မ်ားတာ။ ေဆးရုံက ေကြ်းတာ ကလည္း မစား မေန စားရေသးတယ္။ ေဆးရုံက Record မွတ္ထားတာေလ။ ည ၉နာရီမွာ ကေလးလာေခၚသြားပါတယ္။ ကေလး ငိုသံၾကား တုိင္း ကြ်န္မ ကေလးမ်ား ၿဖစ္ေနမလားဆိုၿပီး ပူပန္မိပါတယ္။ အိပ္လို့လည္း မရပါဘူး။ ဒါဟာ မိဘေမတၱာ ဆိုတာ လက္ေတြ႔သိခဲ့ ရပါၿပီ။

ေနာက္၁ေန့ ကေလးဆရာ၀န္နဲ့ေတြ႔ေတာ့ ဆင္းခြင့္ေပးလိုက္ပါၿပီ။ ကေလးက အသား၀ါေနတာ Border Line မွာဆိုေတာ့ Poly Clinic မွာ ၂ရက္ သြားၿပဖို့ Date လုပ္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ဆင္းလို့ရၿပီးေရာ၊ မစိုးရိမ္ပါဘူး။ ကြ်န္မဘၾကီးက ကေလး အထူးကုေလ။ ကြ်န္မအရင္က "Singapore မွာ မိဘေမတၱာေတြေပ်ာက္ဆံုးေနၿပီလား" ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ့ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။ ဘၾကီးကဖတ္မိတယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးမထိန္းတတ္တဲ့ကြ်န္မကို ကေလးထိန္းနည္း၊ ကေလးၿပဳစုပံုၿပဳစုနည္းကို ေလယာဥ္စရိတ္အကုန္အက်ခံၿပီး လာသင္ေပးတာပါ။ အဲဒီေခါင္းစဥ္က ကြ်န္မခံစားခ်က္ကို ေရးထားတာပါ။ ဘယ္သူကိုမွ ေစာင္း ေၿမာင္းၿပီးေရးထားၿခင္းလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မလို ကေလးေတြ ငယ္စဥ္ကတည္းက Psycho ၀င္သြားမွာစိုးရိမ္တဲ့ စိတ္နဲ့ ၁ခ်ိန္မွာ ကေလးအေဖၿဖစ္လာမည့္ သူေတြ၊ ၁ခ်ိန္မွာ ကေလးအေမၿဖစ္လာမည့္သူေတြကို ေရးၿပထားတာပါ။ အဲဒီေခါင္းစဥ္ေၾကာင့္ ကြ်န္မ Blogကို ၁လေက်ာ္ၾကာေအာင္ ပိတ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ ၿပန္ဖြင့္ပါၿပီ။

NUHမွာ ကေလးေမြးၿပီး ကုန္က်စရိတ္က အားလံုးေပါင္း 1205.35 ပါ။ 3 Days and 2 Night ပါ။ အံေတာင္ေၾသာ္ပါ တယ္။ တကယ္တမ္းကုန္ရမွာ 2792.76 ပါ။ Government Subsidized ရလို့ႏႈတ္ထားတာက 1587.40 ပါ။ S Pass, EP ကိုင္ထားသူမ်ား ရိုးရိုးေမြးရင္ ကုန္မွာက 2792.76 ပါ။ ၃၀၀၀ ၀န္းက်င္ေပါ့။

၁ပတ္ၿပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကေလးေလး အသား၀ါလည္းေပ်ာက္သြားပါၿပီ။ ေနလည္းေကာင္းပါတယ္။ ရိုးရိုးေမြးတာ ၁ရက္ပဲခံရတာ။ ကြ်န္မမွာ လုပ္ေပးမယ့္သူမရွိေတာ့ ကိုယ္တုိင္လုပ္ေနရေတာ့ မီးေနသည္နဲ့ေတာင္ မတူဘူး။ ရိုးရိုးသာမန္လူလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ၄၅ရက္ေက်ာ္မွပဲ ဟင္းစခ်က္ေတာ့မယ္။ အခုေတာ့ အၿပင္ကပဲ ၀ယ္စားတယ္။

သတင္းလာေမးၾကေသာ ၂ဖက္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ဒီေနရာကေနၿပီး အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။

ဘၾကီးက Feb 28၊ အေဖက March 6 က ၿပန္သြားပါၿပီ။ လင္မယား၂ေယာက္ထဲ ကေလးေလးကို ၿပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရင္းနဲ့ပဲ ၁ေန့တာ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္လြန္ေစပါတယ္။

Taxi နဲ့ NUH ကိုလာခဲ့စဥ္က ၃ေယာက္၊ ေဆးရုံကအဆင္း Taxi ကားေပၚမွာ ၄ေယာက္၊ လင္မယား၂ေယာက္မွာ ကေလး ေလး၁ေယာက္ တုိးသြားၿပီဆိုတဲ့ အသိက အေတာ္ ၾကည္ႏႈးပီတိ ၿဖစ္ဖို့ေကာင္းပါတယ္ရွင္။ အေဖ့မွာလည္း ေၿမးေလး၁ေယာက္ တိုးသြားၿပီေပါ့။ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလး ၁မွ်င္ရစ္ပတ္ခဲ့ရၿပီ ...

ကေလးမေမြးခင္ ကုန္က်စရိတ္

အားလံုးကိုသိေစခ်င္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ ေရးရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ PR Approved ၿဖစ္လို့ ေဆးစစ္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ ဆရာ၀န္က ကိုယ္၀န္ရွိေနၿပီၿဖစ္တဲ့အတြက္ X-Ray ရိုက္ဖို့မလိုေၾကာင္း ေထာက္ခံခ်က္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ Co., ေဆးခန္းမွာ ၿပတာၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ပိုက္ဆံမေပးလိုက္ရပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ၁ပတ္ေက်ာ္ၾကာတဲ့အခါ အန္ခ်င္သလို ရွိလာတဲ့အတြက္ Poly Clinic မွာ ၁ခါ ၿပခဲ့ပါတယ္။ Poly Clinic က ဆရာ၀န္က ဘယ္ေဆးရုံသြားခ်င္လဲလို့ ေမးပါတယ္။ NUH လို့ေၿပာတဲ့အတြက္ Appointment Date ႏွင့္အတူ Letter ၁ေစာင္ ေပးလိုက္ပါတယ္။ Poly Clinic မွာၿပတာ ကုန္က်စရိတ္က 19.80 ပါ။ ဒီေနရာမွာ Poly Clinic မသြားခင္ ဘယ္ေဆးရုံကို သြားမလဲဆိုတာ ေရြးခ်ယ္သင့္ပါတယ္။

Poly Clinic ကညႊန္းလိုက္ရင္ PR ဆိုရင္ Government Subsidized ရပါတယ္။ ကိုယ့္သေဘာနဲ့ကိုယ္ဒီအတိုင္း ၾကိဳက္တဲ့ ေဆးရုံကိုသြားမယ္ဆိုရင္ Government Subsidized မရပါဘူး။ Foreigner ေစ်းအတုိင္းေပးရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ စရိတ္ ပိုကုန္ပါတယ္။ Government Subsidized ဆိုတာက ကုန္က်စရိတ္မွန္သမွ်ကို အစိုးရက ၁/၄ (ေလးပံု ၁ပံု) ၿပန္ေပး ပါတယ္။ သက္သာတာေပါ့။

၁။ ၂၀-၇-၂၀၀၉ NUH မွာပထမဆံုးၿပတဲ့အတြက္ ေရာဂါအကုန္စစ္ရပါတယ္။ ၂ဖက္မိဘ မွာရွိေသာ ေရာဂါအမ်ိဳးအစားမ်ား ကိုလည္း ဆရာ၀န္ကို ေၿပာၿပရပါတယ္။ Hepatitis B, HIV, ေသြးအုပ္စုအမ်ိဳးအစား (B မွန္းသိေပမယ့္ - လား + လားဆိုတာ စစ္ရတာပါ), Thalassemia (Thalassemia Minor ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ Major ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မိန္းမရွိခဲ့ရင္ ေယာက်္ားပါစစ္ရပါတယ္။ မိန္းမမွာ မရွိခဲ့ရင္ ေယာက်္ားစစ္ဖို့ မလိုပါဘူး)။ ကုန္တာက 203.95 ဒါေပမယ့္ Government Subsidized ရတဲ့အတြက္ အမွန္တကယ္ ကုန္က်စရိတ္က 137.30 ပါ။ ကြ်န္မရဲ့ Result က အားလံုး Negative ပါ။

၂။ ၁၃-၈-၂၀၀၉ Down Syndrome ရွိ၊ မရွိ နဲ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကေလးကို Full Screening လုပ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကေလးကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၿမင္လိုက္ရတဲ့ပီတိက ဘာနဲ့မွလဲလို့မရပါဘူး။ ဆရာ၀န္က မွာလိုက္တာ Phone ေစာင့္ေနပါ။ Phone ေခၚရင္ မနက္ၿဖန္ၿပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ထပ္ၿပီးစစ္ရမယ္တဲ့။ Phone မေခၚပါေစနဲ့လို့ပဲ ၁ေန့လံုးဆုေတာင္းေနရတာ။ Phone လဲမေခၚခဲ့ပါဘူး။ ကုန္က်စရိတ္က 243.10 ပါ။ အမွန္တကယ္ ကုန္တာက 148.00 ပါ။ Down Syndrome လည္း Negative ပါ။ Positive ၿဖစ္ရင္ ဘာၿဖစ္မလဲဆိုတာ ကြ်န္မလည္း မသိဘူးရွင့္။ ေရးလိုက္ရင္ မွားေနမွာမို့လို့ မေရးေတာ့ ဘူးေနာ္။

၃။ ၁၀-၉-၂၀၀၉ ၃၂ပတ္မတိုင္ခင္ ၁လ ၁ၾကိမ္ေဆးရုံသြားရပါတယ္။ ဒီ၁ခါေတာ့ ဆရာ၀န္က Pressure တုိင္း၊ ဟိုေမး ဒီေမး ဆိုေတာ့ ကုန္တာက 28.00 ပဲ။ Government Subsidized မရဘူးဆိုရင္ေတာ့ 52.62 ေပးရလိမ့္မယ္။

၄။ ၈-၁၀-၂၀၀၉ ဆရာ၀န္ကို ေခါင္းအရမ္းကိုက္တာ မခံႏိုင္ေအာင္ပဲလို့ အရင္လက လွ်ာရွည္လိုက္လုိ့ Neuro ဘက္ကိုသြားဖို့ Reference Letter ေပးလိုက္လို့ သြားၿပရေသးတယ္။ ကုန္တာ 31.00 ပါ။ တကယ္တမ္းေပးရမွာက 66.90 ပါ။ ဘာၿဇစ္လို့သြားရလဲဆိုေတာ့ မ်ိဳးရုိးရွိလို့ၿပရတာပါ။ အေမက ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာၿပတ္ၿပီး ဆံုးခဲ့တယ္ဆိုတာ Record ထဲမွာရွိလို့ပါ။

၅။ ၁၅-၁၀-၂၀၀၉ ကိုယ္၀န္ ၂၂ပတ္မွာ ေယာက်္ားေလးလား၊ မိန္းကေလးလားဆိုတာ သိရပါၿပီ။ ေယာက်္ားေလးပါ။ ကိုယ္၀န္ ၂၂ပတ္ကစၿပီး Package ယူလို့ရပါၿပီ။ PR ဆိုရင္ 450 ေပးရပါတယ္။ ေနမေကာင္းၿဖစ္ရင္၊ အေရးေပၚလာလို့ ၿပန္စစ္ရရင္ ဒါေတြ အားလံုး Package ထဲမွာ မပါပါဘူး။ ထပ္ၿပီးပိုက္ဆံေပးရမွာပါ။ ဒီ Package ကမေမြးခင္ အထိပဲပါ။ တကယ္တမ္း ကုန္တာ 630 ပါ။ Government Subsidized 180 ႏႈတ္ၿပီးေပးရတဲ့စရိတ္က 450 ပါ။

၆။ ၂၄-၁၂-၂၀၀၉ ကိုယ္၀န္ ၃၂ပတ္ကစၿပီး ၂ပတ္ ၁ၾကိမ္ ဆရာ၀န္နဲ့ေတြ႔ရပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ ၃၂ပတ္မွာ Scan ထပ္ရိုက္ ရပါတယ္။ ဒီမွာၿပသာနာက အားလံုး Normal ေပမယ့္ ေရၿမႊာေရနည္းေနတာ နဲ့ ကေလး အနည္းငယ္ေသးေနတာပါ။ ဆရာ၀န္က အခ်ိန္ ၃ပတ္ေပးပါတယ္။ မ်ားမ်ားစားဖို့လည္း ေၿပာပါတယ္။ အဲဒီကစၿပီး ေရမ်ားမ်ား ၁၅မိနစ္ ၁ၾကိမ္ေသာက္ ပါတယ္။ Package ထဲပါေနတဲ့အတြက္ ပိုက္ဆံမေပးရပါဘူး။ ကြ်န္မက ကိုယ္၀န္ ၃၂ပတ္ေက်ာ္မွ တအားစားတာ။

၇။ ၁၄-၁-၂၀၁၀ ကိုယ္၀န္ ၃၅ပတ္မွာ Scan ရိုက္ရေတာ့ အားလံုး Normal ၿပန္ၿဖစ္သြားပါၿပီ။ ကေလးကေတာ့ နည္းနည္း ေသးေနေသးတယ္။ Package ထဲမပါေသာေၾကာင့္ ပိုက္ဆံ ထပ္ေပးရပါတယ္။ 58.00 ပါ။ 90-32=58 ကိုယ္၀န္ ၃၆ပတ္က စၿပီး ၁ပတ္ ၁ၾကိမ္ ဆရာ၀န္နဲ့ေတြ႔ရပါတယ္။

၈။ ၂၉-၁-၂၀၁၀ ကိုယ္၀န္ ၃၇ပတ္မွာ ဆရာ၀န္က ထပ္ၿပီး Scan ရုိက္ပါဦးဆိုလို့့ ေနာက္ဆံုးရိုက္ရပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ Test ၁ခုလည္းစစ္ရပါေသးတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ေမြးလာရင္ ကေလးက်န္းမာေရးေကာင္း၊ မေကာင္းပါ။ Result က Negative ပါ။ ေပးရတာက 91.00 ပါ။

NUH ကကုန္က်စရိတ္ အားလံုးေပါင္းလိုက္ရင္ ကေလးမေမြးခင္ ကုန္က်စရိတ္က 943.30 ပါ။ Government Subsidized ရလို့ ဒီေလာက္ပဲ ကုန္တာပါ။ ဒါဆိုရင္ ၿပည့္စံုၿပီလို့ ထင္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ေဆးရုံမွာေပးရတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ကိုေတာ့ မသိပါဘူး။ ကြ်န္မက NUH မွာပဲ အကုန္လုပ္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ကြ်န္မသိသေလာက္ တတ္သေလာက္ အားလံုးကို ၿဖန့္ေ၀ပါတယ္။

NUH မွာ ကေလးေမြးခဲ့တဲ့ ကုန္က်စရိတ္နဲ့ ရိုးရိုးေမြးခဲ့တဲ့ ကြ်န္မ ကိုယ္ေတြ႔ကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ေရးၿပပါ့မယ္။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကပါဦးေနာ္ ...

အမဲႏွပ္

ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း ႏွင့္ ငရုတ္ပြေၿခာက္ကိုေရာၿပီး စက္ႏွင့္ေရာၾကိတ္လိုက္ပါတယ္။ အမဲႏွပ္မွာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ၾကက္သြန္နီမ်ားမ်ား ထည့္ပါတယ္။ ဆီထည့္ၿပီး ကရေ၀းရြက္ကိုေမႊးေအာင္ ထည့္ပါတယ္။ ေမႊးလာၿပီ ဆိုမွ ၾကိတ္ထားေသာအရာမ်ား ကိုမီးေအးေအးၿဖင့္ ဆီသတ္ပါတယ္။ ႏြမ္းၿပီ ဆိုလ်င္ အေရာင္တင္မႈန့္အနည္းငယ္ ထည့္ပါတယ္။ ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန့္တို့ၿဖင့္ ႏွယ္ထားေသာ အမဲသားထည့္ပါတယ္။ အမဲသားကို ႏႈးအိေနတဲ့ အခ်ိန္ထိခ်က္ပါ။ ဆီၿပန္ၿပီး အမဲသားႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။

၀က္နံရိုးႏွင့္ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းဆီၿပန္

၀က္သားကို အခ်ိဳခ်က္လိုက္၊ ဟင္းခ်က္လိုက္ ခ်က္ေနရတာ ရုိးေနလို့ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္တဲ့အတိုင္း အဆန္းထြင္ၿပီး ခ်က္လိုက္တာ။ ခ်ဥ္ၿပံဳးၿပံဳး အစပ္ကေလးပါပါေတာ့ ခံတြင္းေတြ့ပါတယ္။ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း ႏွင့္ ငရုတ္ပြေၿခာက္ကိုေရာၿပီး စက္ႏွင့္ေရာၾကိတ္လိုက္ပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ကိုလည္း သင္ထားပါတယ္။ ၀က္နံရုိးကို ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ဆႏြင္းၿဖင့္ထည့္ၿပီး ႏွံေအာင္ႏွယ္ထားပါ။ ဆီထည့္ၿပီး ၾကိတ္ထားေသာအရာမ်ား ကိုမီးေအးေအးၿဖင့္ ဆီသတ္ပါတယ္။ ႏြမ္းၿပီဆိုလ်င္ အေရာင္တင္မႈန့္ အနည္းငယ္ထည့္ပါတယ္။ ၀က္နံရိုးထည့္ပါတယ္။ ဆီၿပန္လာေအာင္ ေစာင့္ၿပီး ႏႈးေအာင္ ေရ၃ေရ ထည့္ပါတယ္။ ငပိစိမ္းစာအနည္းငယ္ထည့္ပါတယ္။ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကို ၿခမ္းၿပီးထည့္ပါတယ္။ ဆီၿပန္ခါနီးအခ်ိန္မွ ခ်ဥ္ေပါင္ထည့္ပါတယ္။ ဆီၿပန္ၿပီး ခ်ဥ္ေပါင္ႏႈးၿပီဆိုလ်င္ စားလို့ရပါၿပီ။

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ အတြက္ ၿပင္ဆင္ထားပံု

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ ၿပင္ဆင္ၿပီး

Christmas Eve က လုပ္စားၿဖစ္တာ။ ပ်င္းလို့ အခုမွပဲ တင္ၿဖစ္ေတာ့တယ္။ ေခါက္ဆြဲဖတ္က NTUC Fair Price က၀ယ္လာတဲ့ Fortune Teochew Mee Pok Noodles ပါ။ ၁ထုတ္ကို ၄ေယာက္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္းစားလို့ ရပါတယ္။ အိုး၁လံုးထဲမွာ ေရထည့္ၿပီး ေရပြက္ပြက္ဆူမွ ေခါက္ဆြဲဖတ္ထည့္ၿပဳတ္ပါ။ အရင္ဆံုး ၾကက္သားကို အခ်ိဳမႈန့္၊ ဆား ထည့္ၿပီး အသားထဲစိမ့္၀င္ေအာင္ႏွယ္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ၂မႊာေလာက္ကို အခြံႏြာ၊ ဓားၿပားရုိက္ ၿပီး ၾကက္သားႏွင့္အတူ ဆီထြက္တဲ့ အထိႏႈးေအာင္ၿပဳတ္ပါတယ္။ ဘဲသားနဲ့လုပ္ရင္ အေကာင္းဆံုးေပါ့။ ဘဲသားနဲ့လုပ္ ရင္ၾကာမွာစိုးလို့ ၾကက္သားနဲ့ပဲလုပ္လုိက္တာပါ။ ၾကက္သားႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ၾကက္သားဖတ္ေတြကို ဆယ္ၿပီး အေအးခံထားပါ။ ၿပီးရင္ ၾကက္သားကို အသားဖတ္ခ်ည္းပဲႏြင္ၿပီး ပါးပါးေလးၿဖစ္ေအာင္လွီးပါ။ ၾကက္အရိုးကို ၾကက္သားၿပဳတ္ထားေသာအိုးထဲ ၿပန္ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ကို ပါးပါးလွီးၿပီး ထည့္ပါတယ္။ ငရုတ္ေကာင္းမႈန့္ အနည္းငယ္ကိုလည္း ထည့္ပါတယ္။ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲအတြက္ လိုက္ဖက္တဲ့ အရည္ေသာက္၁ခြက္ ရပါၿပီ။ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲကို အေပၚကေန ဆီခ်က္ၿဖဴးရန္အတြက္ ၾကက္သြန္ၿဖဴကို အစိတ္ေသးေသးေလးေတြ ၿဖစ္ေအာင္လွီးၿပီး မီးေအးေအး ၿဖင့္ေၾကာ္ပါ။ ဒီမွာ မေၾကာ္ထားဘူး။ ကြ်န္မေၾကာ္ရင္ တူးသြားၿပီး စားမေကာင္းမွာစိုးလို့။

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲစားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေခါက္ဆြဲဖတ္၊ ႏွမ္းဆီေမႊး၊ ပဲငံၿပာရည္အၾကည္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ၾကက္သြန္ၿမိတ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴေၾကာ္ကို အေပၚကေနလွေအာင္ၿဖဴးလိုက္ပါ။

Singapore မွာ မိဘေမတၱာေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနၿပီလား

ဒီ Post ကိုေရးသင့္၊ မေရးသင့္ အခ်ိန္ယူၿပီး ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားယူရပါတယ္။ ကြ်န္မေရးထားတာကိုဖတ္ၿပီး ကြ်န္မကို ေတာ္ေတာ္အၿမင္ကတ္ၾက မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မေရးလို့ကလည္း မၿဖစ္ၿပန္ပါဘူး။

Singapore မွာရွိေသာ လင္မယားတိုင္း ကိုယ္၀န္ရွိလာရင္ မ်ားေသာအားၿဖင့္ စဥ္းစားၾကတာကို ေၿပာခ်င္တာပါ။ သူမ်ားကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိုလည္း ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ၿခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ သိေစခ်င္တာေလး ၁ခုထဲပါ။ ဒီအခ်က္ကေလးကို စဥ္းစားမိရဲ့လားဆိုတာ သိေစခ်င္တာပါ။

မ်ားေသာအားၿဖင့္ ကိုယ္၀န္ရွိလာၿပီဆိုလ်င္ ၉၅% က ရန္ကုန္ကိုၿပန္ၿပီး ကေလးၿပန္ေမြးၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒီမွာေမြးၿပီး ကိုယ္တိုင္ထိန္းတဲ့ မိခင္ဆိုတာ အေတာ့္ကိုရွားပါးပါတယ္။ ကေလးေမြးၿပီးၿပီဆိုလ်င္ ကေလးကို ကေလးထိန္းအၿပင္ အဖိုး၊ အဖြား၊ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ့ထားခဲ့ၿပီး ဒီကုိၿပန္လာၿပီး အလုပ္ၿပန္လုပ္ပါတယ္။ ကေလးထိန္းႏွင့္ထားခဲ့ရၿပီဆိုကတည္းက ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်ရမွာမို့လဲ။ ကြ်န္မ ေမာင္ေလးဆို ေမြးကတည္းက နာနီ နဲ့ပဲေနခဲ့ရတာ။ အဖြားေရွ့မွာ နာနီကထိန္းေပါ့။ နာနီက ကေလးကိုဆိတ္ဆြဲ၊ ရိုက္ေနလည္း အဖြားက ၿမင္ခ်င္မွ ၿမင္တာ၊ အဖိုးကေတာ့ သူဟာသူေအးေဆး ေနတာ။ ကြ်န္မဆို ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာဆိုရင္ ကိုယ္ဟာကိုယ္ပဲထိန္းေတာ့မယ္။ ကိုယ္ကေလးကို သူမ်ားက ႏွိပ္စက္ေနတာ မၿမင္ရက္ပါဘူး။ ကိုယ္က ေယာက်္ားလည္း ယူေသးတယ္။ အသက္ၾကီးေနၿပီၿဖစ္ေသာ ၂ဖက္ မိဘေတြကို ကိုယ္ကၿပန္ၿပီးဒုကၡေပးသင့္ပါသလား။ သူတို့မွာ ဇရာကေထာက္လာေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးက စကားေၿပာလာၿပီေလ။ ဒီအခ်ိန္မွာ လူမမယ္ ေမြးကာစ ကေလးေလးကို လက္လြတ္စပယ္ အဖိုး၊ အဖြားေတြနဲ့ပစ္ထားၿပီး ဒီကိုၿပန္လာသင့္ပါသလား။ ဒီကေလးေလးအေပၚမွာ ထားရွိရမယ့္ မိဘေမတၱာကေကာ ဘယ္မွာပါလဲ။ ကြ်န္မ Blog ၁ခုမွာဖတ္ရပါတယ္။ ကေလးကို အဖိုး၊ အဖြားေတြနဲ့ထားခဲ့ၿပီး ေရးထားတာ လြမ္းေၾကာင္း၁ တဲ့။ ကြ်န္မထင္တာ ေနာက္ဆို လြမ္းေၾကာင္း ၃၆၅ ေတာင္ၿဖစ္မလားပဲ။ ေနာက္၁ခုက ကိုယ္က အဖိုး၊ အဖြားေတြနဲ့ ပစ္ထားၿပီး ဒီကိုလာၿပီး အလုပ္ကိုေကာေၿဖာင့္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ပိုက္ဆံေတြရၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာမႈေကာရပါရဲ့လား။ လူတိုင္း ပိုက္ဆံ လိုခ်င္လို့ ရန္ကုန္ကေနလာၿပီး Singapore မွာ အလုပ္လာလုပ္ေနၾကတာပဲ။ ၁ခ်ိဳ့ေတြကေၿပာၾကတယ္။ ဆင္ေၿခေပါ့ေလ။ ဒီေလာက္ ေမြးကာစ ကေလးေလးကို ဘယ္လိုထိန္းတတ္မွာလဲ။ အဖိုး၊ အဖြားေတြ ထိန္းေတာ့ပိုေကာင္းတာေပါ့တဲ့။ ေကာင္းေရာ။ ဒါလား မိဘေမတၱာ။ ကိုယ့္ကေလးၾကီးလာတဲ့အခ်ိန ္ကြ်န္ေတာ္၊ ကြ်န္မကိုဘယ္လိုထိန္းခဲ့သလဲ၊ ဘယ္လိုပူပန္ခဲ့သလဲလို့ ၿပန္ေမးတတ္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဘယ္လိုၿပန္ေၿဖၾကမလဲ။ ေၿဖေကာ ေၿဖတတ္ၾကရဲ့လား။

ကြ်န္မဒီ Post ကိုဖတ္တဲ့သူတိုင္းေမးလာၾကရင္ ကြ်န္မမွာ အေကာင္းဆံုးအေၿဖရွိၿပီသားပါ။ ကြ်န္မ ကိုယ္တိုင္၀မ္းနဲ့လြယ္ၿပီးေမြးလာတဲ့ကေလးကို ကိုယ္တိုင္ပဲထိန္းမွာပါ။ ဘယ္သူမွလည္း လာမထိန္းေပးပါဘူး။ ကြ်န္မ ေမြးကင္းစကေလးကို ထိန္းလည္းမထိန္းတတ္ပါဘူး။ ငယ္ငယ္ကဆို ေမြးကာစ ကေလးကိုခ်ီရမွာ အရမ္းေၾကာက္တာ။ ခ်ီေတာင္မခ်ီရဲဘူး။ အခု မေမြးခင္အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ရလဲဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ၿပန္တဲ့အခ်ိန္က ၀ယ္လာတဲ့စာအုပ္ေတြကို ထပ္ခါတလဲလဲ ဖတ္ရတယ္။ Website ေတြမွာရွာၿပီး ဖတ္ရတယ္။ ေမြးၿပီးတဲ့သူေတြကို ၿပန္ၿပီးေမးရတယ္။ ကေလးအတြက္လုိမယ့္အရာေတြကို ခုခ်ိန္ကတည္းက စုေဆာင္းရတယ္။ ေမြးၿပီးရင္ေတာင္ ဘယ္လိုထိန္းရပါ့မလဲဆိုတာ ေတြးေတာင္မေတြးရဲဘူး။

ကြ်န္မ Singapore မွာအမ်ားတကာ လုပ္သလိုလုပ္ဖို့ အခ်ိန္ယူၿပီး ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားပါေသးတယ္။ ကြ်န္မ အေဖက ၆၃ႏွစ္၊ ေယာက္ခမက ၇၀ေက်ာ္၊ သူတို့ဆီမွာ ကေလးကိုပစ္ထားၿပီး ဒီကိုအလုပ္ၿပန္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မတို့ေလာက္ ေမြးရက်ိဳးနပ္တဲ့ သား၊ သမီးေတြၿဖစ္လာပါ့မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္ကေလးကို ေႏြးေထြးမႈ မေပးႏိုင္တဲ့၊ မိခင္စိတ္၊ ဖခင္စိတ္ကင္းမဲ့ေနၾကၿပီလားဆိုတာပါပဲ။ သူမ်ားေတြသံုးသလို၊ ရွာသလို ကြ်န္မလည္း Full-Time အလုပ္လုပ္ၿပီး သံုးခ်င္တာေပါ့။ အခုခ်ိန္မွာ ေငြမ်က္ႏွာေနာက္ကိုလိုက္ေနလို့ မၿဖစ္ေသးပါဘူး။ကြ်န္မရဲ့ စိတ္ကိုက လက္မခံႏိုင္တာ။ ကြ်န္မအေမဆို ကြ်န္မ၃ႏွစ္အထိ ကိုယ္တိုင္ထိန္းခဲ့တာ။ ၃ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့မွ အလုပ္ၿပန္ စလုပ္တာ။ မနက္ဆို အဖိုး၊ အဖြားေတြဆီမွာ ထားခဲ့ၿပီး ညေန အလုပ္ကၿပန္လာမွ ၿပန္လာေခၚတာ။ ကြ်န္မကေလးကို Day Care Centre လည္းပို့ဖို့စိတ္မကူးပါဘူး။ ကေလး ၁ႏွစ္ၿပည့္မွ အလုပ္ၿပန္လုပ္မွာပါ။ မလုပ္လို့ကလည္းမၿဖစ္ၿပန္ပါဘူး။ PR ၿဖစ္ကတည္းက အခုအခ်ိန္ထိ CPF ၁ၿပားမွမရွိေသးပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မေရာက္ခင္ ေရွ့ဆက္ဘာလုပ္သင့္သလဲ ဆိုတာ ကေလး၆လ ၿပည့္မွပဲ ဆံုးၿဖတ္ေတာ့မယ္။ ရန္ကုန္ကိုၿပန္ပို့ဖို့ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးကိုဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်မယ့္အထဲမွာ မပါပါဘူး။

Singapore မွာ ၁ခ်ိန္မွာ မိခင္ၿဖစ္လာမည့္သူေတြ၊ ဖခင္ၿဖစ္လာမည့္သူေတြ မိဘေမတၱာကို ကိုယ္ေမြးလာမယ့္ သား၊ သမီးအေပၚမွာ အေကာင္းဆံုး ေႏြးေထြးမႈမ်ားကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ။ ကိုယ္ေမြးလာမည့္သား၊ သမီး အေပၚ ပိုက္ဆံေတြပို့ေပးေနယံုမွ်ၿဖင့္ ဒါကို မိဘေမတၱာလို့ မေခၚသင့္ပါဘူး။ အေပၚယံေငြေၾကးပစၥည္းထက္ ေႏြးေထြးတဲ့ မိဘရဲ့ေမတၱာအရိပ္ ဘယ္ဟာက ပိုၿမတ္ပါသလဲရွင္ .....

ငါးခူ ငါးဆုတ္ ဆီၿပန္ဟင္း

ငါးခူအၾကီးၾကီး၁ေကာင္ကို ေခါင္းမပါ ငံၿပာရည္၊ အခ်ိဳမႈန့္တို့ၿဖင့္ ႏွယ္ၿပီးၿပဳတ္ပါ။ (စပါးလင္ကိုထည့္ၿပဳတ္လို့လည္းရပါတယ္)။ ငါးခူႏႈးၿပီဆိုလ်င္ အသားခ်ည္းပဲႏြင္ၿပီး ငရုတ္ဆံုထဲမွာထည့္ၿပီး ညက္ေနေအာင္ေထာင္းပါ။ ဒါအၿပင္ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ပါထည့္ၿပီး ေရာႏွယ္လိုက္ပါ။ လက္ၿဖင့္အေနေတာ္ အရြယ္လံုးပါ။ ဆီထည့္ၿပီး ငါးခူလံုးမ်ားကို ေၾကာ္ပါ။ ငါးခူၿပဳတ္ရည္ႏွင့္ငါးခူရိုးကို ခ်ဥ္ရည္ဟင္းထဲေလာင္းထည့္လိုက္ပါ။ အားလံုးအဆင္သင့္ၿဖစ္ၿပီ ဆိုလ်င္ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္ပြေၿခာက္ကို ညက္ေနေအာင္ေထာင္းၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ဆီသတ္ထားတာ ႏြမ္းလာၿပီဆိုလ်င္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၁လံုးကို ပါးပါးလွီးထားတာ ထည့္ပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးႏြမ္းလာၿပီဆိုလ်င္ ေၾကာ္ထားေသာငါးခူလံုးမ်ားကို ထည့္ပါတယ္။ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကို ၿခမ္းၿပီးထည့္ပါတယ္။ ခ်ခါနီးမွ ေမြးေအာင္ နံနံပင္ေလး အုပ္လုိက္ပါတယ္။

ဒန့့္သလြန္ု ငါးခူေခါင္း ခ်ဥ္ရည္ဟင္းခ်ိဳ

ဒီေန့ခ်က္တာ ငါးခူ ငါးဆုတ္ ဆီၿပန္ဟင္း ႏွင့္ ဒန့္သလြန္ုငါးခူ ေခါင္းခ်ဥ္ရည္ဟင္းခ်ိဳပါ။ အရင္ဆံုး ဒန့္သလြန္ုငါးခူ ေခါင္းခ်ဥ္ရည္ဟင္းခ်ိဳ ဘယ္လုိ ခ်က္လဲဆိုတာ ေၿပာၿပပါ့မယ္။

ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္အပြေၿခာက္ကိုညက္ေနေအာင္ေထာင္းပါ။ ဆီထည့္ၿပီး ပ်ဥ္ေတာ္သိမ္ရြက္ကို ဆီသတ္ပါတယ္။ ေထာင္းထားေသာအရာမ်ားကိုထည့္ပါတယ္။ ႏြမ္းသြားၿပီဆိုလ်င္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၁လံုးကို ပါးပါးလွီးၿပီးထည့္ပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကၿပီဆိုမွ ငါးခူေခါင္း ကိုထည့္ ပါတယ္။ ငါးၿငီနံေပ်ာက္ၿပီဆိုမွ လွီးထားေသာဒန့္သလြန္ကိုထည့္ပါတယ္။ (ဒန့္သလြန္ေတာင့္ကို ဓားၿဖင့္ၿခစ္ပါတယ္)။ ငါးခူၿပဳတ္ထားေသာ အရည္ကိုထည့္ပါတယ္။ ငါးခူႏြင္ၿပီးသား ငါးခူရိုးကိုပါ ထည့္ပါတယ္။ ပိုၿပီးခ်ိဳေအာင္လို့ပါ။ ငပိစိမ္းစားအနည္းငယ္၊ မန္က်ည္းမွည့္ကို အရည္ေဖ်ာ္ၿပီး ထည့္ပါ။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ပါ။ ဒန့္သလြန္ႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။

သရဏံဂံုတည္ၿခင္း အက်ိဳးေက်းဇူး

ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိ
ဓမၼံသရဏံ ဂစၧာမိ
သံဃံသရဏံ ဂစၧာမိ

ကြ်န္မရြတ္ခဲ့တာသိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ႏွစ္ေက်ာ္ကတည္းက ရြတ္ခဲ့တာ။ ကြ်န္မနဲ့သိတဲ့သူတိုင္းကို ဓမၼလက္ေဆာင္ေပးေ၀ခဲ့ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ ယေန့အခ်ိန္ထိ မရြတ္ခဲ့ၾကပါဘူး။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ ကြ်န္မနဲ့သိတဲ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၉န၀င္းရြတ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။

ကြ်န္မဒီလက္ေဆာင္ကို အေဒၚ၀မ္းကြဲရဲ့ေယာက်္ားဆီက ရခဲ့တာပါ။ သူနဲ့ေတြ့ေတာ့ ဘုရား တရားေကာ လုပ္ၿဖစ္ရဲ့လားလို့ ေမးပါတယ္။ ကြ်န္မက လုပ္ၿဖစ္ပါတယ္။ ၉န၀င္းအဓိဌာန္ပုတီးစိပ္ၿဖစ္ပါတယ္ဆိုေတာ့ သူကဘုရားရွစ္ခိုးတယ္ဆိုတာ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ဆုေတာင္းၿပီးမလုပ္ရဘူး။ သမီးဒါေလး ရြတ္ၾကည့္ပါလား။ သမီးအေနနဲ့ရြတ္ရတာလည္း လြယ္တယ္။ ၁မိနစ္ေတာင္မၾကာပါဘူး၊ အခ်ိန္တိုင္းရြတ္ပါတဲ့။ ဒါပဲေၿပာသြားတာ။ သူက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ တရုတ္လူမ်ိဳးပါ။ အခုခ်ိန္မွာ သိန္းေပါင္းေထာင္ခ်ီၿပီးခ်မ္းသာေပမယ့္ ၾကြားၾကြား၀ါ၀ါမရွိ။ ေနတာက သာမန္လူတန္းစားလိုပဲ ေနပါတယ္။

ကြ်န္မလည္းသူနဲ့ဆံုၿပီး ၁လေလာက္ေနမွ စရြတ္ၿဖစ္တယ္။ ကြ်န္မ ေခါင္းထဲမွာ မနက္ၿဖန္စရြတ္မယ္ဆိုၿပီး ေနာက္ေန့ည အိပ္ခါနီးမွ သတိရတယ္။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ၂ပတ္ေလာက္ၾကာတယ္။ မနက္မိုးလင္းအိပ္ရာထခ်ိန္ကစလို့ ညအိပ္ရာ၀င္တဲ့အခ်ိန္ထိ အခ်ိန္တိုင္းရြတ္ရတာ။

မနက္အိပ္ရာထခ်ိန္၊ မ်က္ႏွာမသစ္ခင္၊ မ်က္ႏွာသစ္ေနစဥ္၊ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး၊ ေခါင္းမၿဖီးခင္၊ ေခါင္းၿဖီးေနစဥ္၊ သနပ္ခါးမလိမ္းခင္၊ သနပ္ခါး လိမ္းေနစဥ္၊ သနပ္ခါးလိမ္းၿပီးစဥ္၊ အက္်ီမလဲခင္၊ လဲေနစဥ္၊ ထမင္းမစားခင္၊ ထမင္းစားေနစဥ္၊ ထမင္းစားၿပီး အစရွိသၿဖင့္ ယုတ္စြအဆံုး အိမ္သာတက္ တာကအစ ရြတ္ရပါတယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္ၿပည့္ ထိထိမိမိရြတ္ႏိုင္ေအာင္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ေလ့က်င့္ယူရပါတယ္။ အနည္းဆံုး၁လ ေက်ာ္ၾကာပါတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ ဆုေတာင္း၁ခုမွ မပါရပါဘူး။ သရဏဂံုရြတ္ရၿခင္းအက်ိဳးေက်းဇူးကေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားကို ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္တုိင္း ကို မလုပ္ခင္မွာ သတိရလိုက္ၿခင္းပါ။ ရြတ္ၾကည့္ပါ။ အရမ္းထူးၿခားပါတယ္။ ရြတ္ခဲ့တဲ့ အၾကိမ္စိတ္လာခဲ့လို့ရွိရင္ ပထမဦးစြာ ကံဆိုးတာေတြကို ရင္ဆိုင္ရပါမယ္။ ၿပီးရင္ ကံေကာင္းတာမ်ား ဘယ္သူမွေတာင္လိုက္မမွီပါဘူးရွင္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ဆီကိုေကာင္းတာေတြ ေရာက္လာမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ရဲ့စိတ္က အလုိလိုေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္။ ၁ရက္၊ ၂ရက္ေနရင္ သတင္းေကာင္းၾကားရေတာ့တာပါပဲ။ မေကာင္းတဲ့သတင္းၾကားရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မရဲ့စိတ္က အလိုလို မၾကည္ေတာ့ပဲ စိတ္ထဲမွာေလးေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ကြ်န္မရြတ္လာတာ ၂ႏွစ္နီးပါးပါ။ ဒီ Singapore ေရာက္ၿပီးမွပဲ ပ်က္သြားတာ။ အခုၿပန္ရြတ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ၿပည့္ရြတ္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားေနဆဲပါ။

သူငယ္ခ်င္းတို့လည္း ရြတ္ၾကည့္ၾကပါ။ ကြ်န္မရဲ့ ဓမၼလက္ေဆာင္ေပါ့ေနာ္ ...

ဘ၀လမ္းစဥ္

Facebook မွာပံုေတြၾကည့္ရင္းနဲ့ ၾကိဳက္လြန္းလို့ အားလံုးအတြက္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

• မေမ့မေလ်ာ့စဥ္းစားပါ။
• သိေအာင္ၾကိဳးစားပါ။
• ကိုယ္မပ်က္ပါေစႏွင့္။
• သူတစ္ပါးစိတ္မဆင္းရဲပါေစႏွင့္။
• မိဘကိုစားႏိုင္တဲ့အခါေကြ်းပါ၊ ေသမွမငိုပါႏွင့္။
• သူမ်ားအၿပစ္ကို မေၿပာနဲ့၊ ကိုယ့္အၿပစ္ကိုသာ ရွႈပါ။
• ၿဗဟစိုရ္တရား အၿမဲပြားမ်ား၍ ကိုယ္တြင္းသီလတရားၿမဲပါေစ။
• အလိုက္သိပါ၊ အားနာပါ၊ အရွက္အေၾကာက္ရွိပါ။
• ၾကီးသူကိုရိုေသပါ၊ ရြယ္သူကိုေလးစားပါ၊ ငယ္သူကိုသနားပါ။
• မစူးစမ္းမဆင္ၿခင္ပဲ မေၿပာပါနဲ့၊ မလုပ္ပါနဲ့၊ အၿမဲသတိထားပါ။
• ႏိုင္လိုသူကို အရွံဳးေပးက စိတ္ႏွလံုးေအးၿမသည္။
• မွ်မွ်တတေၿပာဆိုပါ။
• ေန့စဥ္စစ္ေဆးမွၾကီးပြားႏိုင္သည္။
• မေကာင္းတဲ့အကုသိုလ္စိတ္ရိုင္းစိတ္မိုက္မ်ားကို ပယ္ရွားပါ။
• သူမ်ားၾကီးပြားခ်မ္းသာတာကို မနာလို၊ မရွဴစိမ့္ မရွိပါေစႏွင့္။
• ေနရာတိုင္းမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမ်ားမ်ားထားပါ၊
• မိမိကိုယ္ကိုဆံုးမၿခင္းကသာ၍ ေကာင္းသည္။
• မာနကို ႏွိမ္ခ်၊ လူ၏တန္ဖိုးကိုၿမွင့္တင္ပါ၊ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ပါ။
• အရာရာမွာ ေစတနာ၊ တာ၀န္နဲ့စိတ္ေကာင္း၁ခုထားပါ။
• မြန္ၿမတ္ေသာ ၀ိပသာနာတရား အားထုတ္ၿဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ။

Tom Yum Paste နဲ့ခ်က္တဲ့ ဟင္းခ်ိဳ

ဒီေန့ညေနခ်က္တဲ့ ဟင္းခ်ိဳပါ။ Fair Price တံဆိပ္ Tom Yum Paste နဲ့ခ်က္ထားတာပါ။ ဒီေန့ စားမေကာင္းလို့ ေန့လည္စာကို အၿပင္မွာ ၀ယ္စားၿဖစ္တယ္။ ကိုယ္ဟာကိုယ္ခ်က္ၿပီး စားမေကာင္းတာ။ ကိုယ္ခ်က္တဲ့ဟင္းဆို စားခ်င္စိတ္မရွိဘူးၿဖစ္ေနတယ္။

ရန္ကုန္သြားလည္တုန္းက ဘာစားေကာင္းသလဲမေမးနဲ့။ တစ္ညေနထဲစားတာေတြအမ်ားၾကီးပဲ။ အခုေတာ့ စားခ်င္ေပမယ့္လည္း ၾကက္၊ ၀က္၊ ပုဇြန္ ႏွင့္ ၿပည္ၾကီးငါးဘ၀ထဲမွာ Life Cycle လိုပဲက်င္လည္ေနရတယ္။

ကြ်န္မခ်က္ထား ဘယ္ေလာက္မွမၾကာဘူး။ ခ်က္မယ့္အိုးထဲကို စပါးလင္၊ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးထားတာ၊ Tom Yum Paste ဟင္းခတ္ဇြန္း ၁ဇြန္း၊ ၾကက္ရိုး၊ ၿပည္ၾကီးငါး၊ ပုဇြန္၊ မႈိ၊ ပန္းေဂၚဖီ၊ ပဲၿပား၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၄စိပ္စိပ္ထားတာ၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကိုၿခမ္းၿပီးထည့္ထားတာ၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ဆား၊ ခ်ခါနီး အခ်ိန္က်မွ နံနံပင္ေလးအုပ္လိုက္ေနာ္။

အခုခ်ိန္ထိေတာ့ မစားရေသးဘူး။ လာစားလို့ရတယ္ေနာ္ ......

ေနာင္တေမွ်ာ္လင့္

အိမ္ေထာင္ ၁ခုမွာ သား၊ သမီးဆိုတာ ရတနာ ၁ပါးပါ။ ကေလးသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ကို ပိုၿပီးေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးႏို္င္တယ္။ အိမ္ေထာင္ကို ပိုၿပီးခိုင္ၿမဲေစႏိုင္တယ္။ ကြ်န္မခ်စ္ေသာသူမ်ား ေနာင္မွတရေသာ ေနာင္တ မ်ိဳး မၿဖစ္ရေလေအာင္ ဒီေနရာကေန ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီးတဲ့သူတိုင္း မ်ားေသာအားၿဖင့္ ကေလး ခ်က္ခ်င္းမယူၾကေသးပါဘူး။ ဒါဟာ မွားယြင္းတဲ့ အယူအဆပါ။ ကေလးဆုိတာကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ရႏို္င္၊ မရႏိုင္ဆုိတာ ဘယ္သူမွတပ္အပ္မေၿပာႏိုင္ပါဘူး။ ကေလး ဆိုတာ မိဘနဲ့ကံပါမွလည္းရတာပါ။ ကြ်န္မဆို November မွာ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး June မွ ကေလးရတာပါ။ ယူၿပီးကတည္းက ကေလးဆိုတာ ခ်က္ခ်င္းလိုခ်င္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ အလုပ္ကလည္း Under Pressure and Stress ေအာက္မွာ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ အခ်ိန္လည္းပါမွာေပါ့့ေလ။ အေဖကလည္းေၿပာပါတယ္။ ကံပါမွရမွာေပါ့တဲ့။ ကို္ယ္၀န္ရွိေနလို့ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မ အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ပါဘူး။

ကြ်န္မအလုပ္က In-charge ၈ခုကို ၁ေယာက္ထဲ Handle လုပ္ေနရတာေလ။ EIS Australian International School မွာလုပ္ေနရေတာ့ ကုိယ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ထုိင္ရတဲ့အခ်ိန္က ၁ေန့ကို ၁၅ မိနစ္ေတာင္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ မနက္ ၇:၄၅ ဆိုရုံးေရာက္ၿပီ။ ကြ်န္မအလုပ္ခ်ိန္က ၈ - ၆ပါ။ ၁၀ နာရီလုပ္ရတာ။ လုပ္ခဲ့တဲ့ ၁ႏွစ္တာကာလအတြင္း Late Record စာရင္းထဲမပါခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအလုပ္သာ ဆက္လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္၀န္ပ်က္က်မွာ အမွန္ပါပဲ။

ကေလးယူဖုိ့အတြက္ ပိုက္ဆံစုေနၾကသူေတြ ဒါမွမဟုတ္ HDB/Condo ၀ယ္ၿပီးမွ ယူမယ့္သူမ်ား အားလံုး ဒါေတြဟာ ဘ၀မွာ အေရးၾကီးတဲ့ အထဲမွာ မပါ၀င္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ Singapore မွာ အိမ္ေထာင္ရွင္တုိင္း စဥ္းစားၾကေလ့ရွိတဲ့ အခ်က္ေတြပါ။ ကေလးရဲ့ ကံပါရင္ ရွာစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ အလိုလိုၿဖစ္လာမွပါ။ ပိုက္ဆံဆိုတာ ပင္စင္မယူခင္ အခ်ိန္ထိရွာလို့ရပါတယ္။ ကြ်န္မေရွ့မွာ သာဓကေတြအမ်ားၾကီးကို လက္ေတြ့ၿမင္ခဲ့ ရေတာ့ ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခ်ိန္ ကေလးမရမွာ အရမ္းေၾကာက္ပါတယ္။ ဥပမာေတြကေတာ့ - ကုိယ္တကယ္ယူတဲ့အခ်ိန္မွာ ကေလးလံုး၀မရေတာ့ပါဘူး။ ေဆးပညာစာအုပ္ေတြကုိလည္း အခုအခ်ိန္မွာ ဗဟုသုတ ရေအာင္ဖတ္သင့္ပါတယ္။

ကြ်န္မက အမွန္ကို တည့္တုိးၿမင္ေအာင္ ေၿပာတတ္တဲ့သူမ်ိဳးဆိုေတာ့ မုန္းခ်င္မုန္းၾကလိမ့္မယ္။ ကြ်န္မကို အခုခ်ိန္မွာ မုန္းလည္း ဂရုမစိုက္ပါ။ ၁ေန့ေန့ ၁ခ်ိိန္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္မရဲ့ ေစတနာ နဲ့ အမွန္တရား ကိုၿမင္လာၿပီဆိုရင္ ကြ်န္မေက်နပ္ေနမွာပါ။

ကြ်န္မခ်စ္ေသာသူမ်ား ေနာင္တေမွ်ာ္လင့္မႈမ်ားၿဖစ္မလာၾကပါေစနဲ့လို့ ဒီေနရာကေနေရးသားရင္း -----

Happy Birthday & Happy Sweet December

ဒီေန့ ကြ်န္မရဲ့ ေမြးေန့မွာ လာလည္သူအားလံုး က်န္းမာရႊင္လန္းပါေစ။

ကြ်န္မ အၾကိဳက္ဆံုး Mickey-Mouse & Minnie-Mouse ပံုေလးကို ေပးထားတယ္ေနာ္။ အခုေတာ့Mickey-Mouse & Minnie-Mouse ပဲေနာ္။ ေနာက္ဆိုရင္ Baby Mickey ေလးပါ ပါေတာ့မွာ ...


Source : Google ကေနရွာၿပီး ကူးထားတာ။

ရန္ကုန္ၿပန္ အေတြ့အၾကံဳ

Blog ကိုပစ္ထားတာ အေတာ္ဳကာေနျပီ။ ရန္ကုန္ျပန္ အေတြ့အၾကံဳေလးေတြ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာမႈမရွိေသာသူမ်ားကို သိေစခ်င္လို့ အားလံုးကိုမ်ွေ၀လိုက္ ပါတယ္။

ကြ်န္မ ရန္ကုန္ျပန္တဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္၀န္ 22 weeks ပါ။ အေဖက NUH ရဲ့ Recommend Letter ယူလာခဲ့ဆိုလို့ ေလယာဥ္စီးလို့ရေအာင္ ေတာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ Just in case ပါ။ ၁ေယာက္ကိုမွ Silk Air က ကီလို ၃၀ ပဲရတာ။ ဗိုက္နဲ့ ၁ေယာက္ထဲျပန္ရေတာ့ ပါဆယ္ရန္ ေဳကာက္လို့ ဘယ္သူမွမသိၾကပါဘူး။ အရမ္းခင္တဲ့သူေတြပဲသိၾကတာပါ။ စိတ္ဆိုးတဲ့သူေတာင္ရွိေသး။ ကိုယ္လိုျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွ ကို္ယ္ခ်င္းစာလာ မွာပါ။ ဒီကေနသယ္သြားတာအားလံုး 30 KG ပါ။ Silk Air က Immigration ကိုမ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးၿပီး Business Class အေနာက္က Seat ကို Request လုပ္ပါတယ္။ အသြားေကာ၊ အျပန္ေကာ Economy Class ရဲ့ ေရွ့ဆံုး ထိပ္ေထာင့္ကုိရပါတယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ Immigration နဲ့ အရင္ဆံုးေတြ့ရပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့စာရြက္ စာတမ္းေတြကို အဆင္သင့္လုပ္ထားျပီး မွီခိုၿဖင့္ၿပန္လာသူ မ်ားေနရာမွာ တန္းစီပါတယ္။ ကြ်န္မအလွည့္ ေရာက္ေတာ့ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္း အကုန္ေပးလိုက္ ပါတယ္။ အကုန္ျပီးသြားေတာ့ ကြ်န္မကို အကုန္ ျပန္ေပးပါ တယ္။ ျပီးေတာ့ေျပာလိုက္ပါ ေသးတယ္။ လက္ေဆာင္ေလးမ်ားပါရင္ ေပးခဲ့ပါဦးတဲ့။ ေတာင္းတာ ေပၚတင္ၾကီးေနာ္။ ကြ်န္မရဲ့ စိတ္က အဲဒီလုိလူမ်ိဳးဆို တအားအျမင္ကတ္တာ။ ျပီးျပီလားလို့ ၁ခြန္းေမးၿပီး လွည့္ထြက္လာခဲ့တာပါပဲ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ျပန္ရင္ဘာမွမၿပည့္စံု ရင္ျပသာနာပဲဆိုၿပီး ေတြးမိပါေသးတယ္။

ရန္ကုန္မွာ စားခ်င္တာေတြစားခဲ့တာ။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္တက္လာတာ။ ကြ်န္မ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ဗိုက္မၾကီးခင္ ေပါင္ ၉၀ ေတာင္မရွိ ဘူး။ ကြ်န္မ ထမီ၀တ္ရင္ ၃ေတာင္မိုက္ေလ်ာပဲ ၀တ္တာ။ ရီစရာက စြတ္လို့ပဲ ရတယ္။ ၾကည့္မေကာင္းဘူး။ ၄ေတာင္မိုက္ေလ်ာ့ကလည္း ၁ထည္မွမရွိဘူး ကြ်န္မ ေရႊတိဂံုဘုရား မသြားခင္ အရင္ဆံုး၀တ္ၾကည့္လိုက္ပါေသးတယ္။ ေရႊတိဂံုဘုရားမွာLift က မီးမလာလို့ေၿခက်င္ တက္လာခဲ့ရပါေသးတယ္။ စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာနဲ့ ဘုရားဖူးၿပီးလွည့္ထြက္လာေတာ့ တာ၀န္လို့ လက္ေမာင္းမွာပတ္ထားတဲ့ မိန္းမၾကီး၁ေယာက္က ၀တ္ထားတာ အရမ္းတုိတယ္ေနာ္တဲ့။ ေၾသာ္... ၿပသာနာပဲ။ အရွည္က ေၿခမ်က္စိ နဲ့ဒူးေခါင္းၾကားရွိပါတယ္။ ထမီေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ကြ်န္မဗိုက္ၾကီးသည္ေလ ဗိုက္ဖံုးဂါ၀န္ပဲ၀တ္လို့ ရမွာေပါ့လို့ၿပန္ေၿပာလိုက္ပါတယ္။ လာေၿပာတဲ့သူ၀တ္ထားတာ ကြ်န္မ ထက္ေတာင္တုိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထမီပါ။ ကြ်န္မဒီကေနေၿပာခ်င္တာက သူမ်ားကိုလက္ညိဳးမထိုးခင္ ကိုယ္ကိုကိုယ္အရင္ဆံုးၿပန္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာက ကိုယ္၀တ္ထားတာ ေၿခမ်က္စိထိဖံုးေနၿပီး အမ်ားကိုၿပန္ေၿပာတဲ့အခါမွလည္း အမ်ားကလည္းကိုယ့္ကိုေလးစားမွာေပါ့။ ကိုယ္ေၿပာတဲ့စကားကိုလည္း လိုက္နာမွာေပါ့။ အခုေတာ့ .... ကြ်န္မမွာဘုရားဖူးၿပီး ၿပန္ထြက္လာတဲ့ ၾကည္ႏူးစိတ္ေလးေတာင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတယ္။

ကိုယ္တုိင္ ၿပန္တာၿဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့အရာကို စိတ္ၾကိဳက္သယ္လို့ရတယ္ေလ။ Luggage အၾကီး ၁အိတ္၊ စားစရာပံုး ၁ပံုး၊ Computer Bag ၁လံုး ၊ ပါဆယ္ေပးလိုက္လို့ သယ္လာရတဲ့ အိတ္ ၁အိတ္၊ ဟင္း၁အိတ္၊ Hand Bag ၁လံုး အားလံုး ၆မ်ိဳး ေတာင္ေနာ္။ အဲဒါသာၾကည့္ေတာ့ ဗိုက္ၾကီးသည္ သယ္လာရတာ ၆အိတ္ေတာင္။ 35 KG ေက်ာ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ Luggage အၾကီး ၁အိတ္ ႏွင့္ စားစရာပံုး ၁ပံုး ကိုပဲအပ္လုိက္ ေတာ့တယ္။ ကိုယ္ဟာကိုယ္ အပင္ပန္း ခံၿပီး Hand Carry ပဲ လုပ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ေတာ္ၾကာ အေဖပိုက္ဆံထပ္ကုန္ေနဦးမယ္။ စိတ္လည္းေတာ္ေတာ္ ညစ္တယ္။ ၿပန္ခါနီး Immigration ကရစ္လိုက္ေသးတယ္။ Immigration မ၀င္ခင္ ဗိုက္ၾကီးေနပါတယ္ဆိုမွကြ်န္မကို Scan ဖတ္လိုက္ေသးတယ္။ ေၾသာ္ ... မၿပန္ခင္ေတာ္ေတာ္ႏွိပ္စက္တာပဲေနာ္။ ဗိုက္ၾကီးနဲ့မို့လို့ေလယာဥ္ေပၚတက္ခြင့္မေပးႏိုင္ဘူးတဲ့။ NUH ကစာကိုၿပလိုက္မွ အဆင္ေၿပသြားေတာ့တယ္။ ေလယာဥ္ မတက္ခင္မွာ Scan ဖတ္မယ္ အလုပ္မွာ ဗုိက္နဲ့ဆိုတာသိသြားေတာ့ Scan ဖတ္ရၿခင္းမွ ကင္းေ၀းသြားပါတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ့။ ျပီးၿပီ ေအာင္းေမ့တာ မၿပီးေသးဘူးရွင္။ ေလယာဥ္အ၀င္မွာ ဗိုက္နဲ့မို့လို့ ေလယာဥ္ ေပၚတက္လို့မရဘူးတဲ့။ လက္မွတ္ထိုးၿပီးၿပီလားတဲ့။ ဘာလက္မွတ္မွ ကြ်န္မ မထိုးရေသးပါ။ ကြ်န္မလည္း ၿပီးၿပီေရာဆိုၿပီး ထိုးၿပီးၿပီလို့ေၿပာလိုက္တယ္။ ေၾသာ္ ... စိတ္ညစ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ရစ္ၾကတာပဲ။

Computer Bag ၁လံုး ၊ ပါဆယ္ေပးလိုက္လို့ သယ္လာရတဲ့ အိတ္ ၁အိတ္၊ ဟင္း၁အိတ္၊ Hand Bag ၁လံုး ကိုအေနာက္ကလူကို အကူအညီ ေတာင္းျပီး အေပၚကို တင္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ကူတင္ေပးလို့ေတာ္ေသးတယ္။ ေလယာဥ္အဆင္းမွာ အန္လိုက္ေသးတယ္။ ေဘးနားက Singaporean အဘြားၾကီး ၁ေယာက္ ေလယာဥ္မယ္ကို ေခၚေပးတယ္။ ေလယာဥ္က အၿမင့္ၾကီးကေန ေအာက္ကိုဆင္းတဲ့အခါ ၿဖည္းၿဖည္းဆင္းရမယ့္ ဟာကို တအားနိမ့္ဆင္းလိုက္ေတာ့ ကြ်န္မလည္းအန္ေတာ့တာပဲ။ Right time 2:45 PM မွ ဆင္းရမွာ 2:20 PM ေလယာဥ္ဆိုက္တယ္။ ကြ်န္မလည္း ေနာက္ကလူကို အိတ္ခ်ေပးဖို့ အကူအညီေတာင္းရတယ္။ ခ်ေပးပါတယ္။ အဲဒီမွာ ၿပသာနာစတာပဲ။ ပါဆယ္ထည့္လာတဲ့အိတ္ ႏွင့္ Computer Bag ညိွၿပီးေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ၾကာသြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ကြ်န္မကို နာမည္ၾကီး Model ၁ေယာက္ မ်က္ေထာက္နီၾကီးနဲ့ ၾကည့္ေနတယ္။ သူက ကြ်န္မ အေနာက္ကေလ။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာသြားတယ္။ ကြ်န္မ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး မ ႏိုင္မွာလဲ။ မ မႏိုင္ဘူးေလ။ မကူညီတဲ့အၿပင္ အဲဒီလိုၿပန္ၾကည့္ေတာ့ ကြ်န္မလည္း စိတ္ဆိုးလြန္းလို့ ၿပန္ၿပီး မ်က္ေထာက္နီ နဲ့ဘုၾကည့္ ၾကည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေၾသာ္ ... ၿပသာနာ

ကြ်န္မရဲ့အိတ္ေတြကလည္း အေစာၾကီးထြက္လာတယ္။ အိတ္ခ်ဖုိ့အကူအညီေတာင္းေတာ့ မကူညီႏိုင္ဘူးတဲ့။ အဲဒီေတာ့ Trolley ကို ေဘးနားကပ္ၿပီး အိတ္ေတြကိုဆြဲခ်ရေတာ့တယ္။ အိတ္ပ်က္သြားတာက အေရးမၾကီးဘူး။ ဗိုက္ထဲက ကေလးဘာမွမၿဖစ္တာပဲေတာ္ေသးတယ္။ ကြ်န္မ ကေလးကလည္း ေတာ္ေတာ္သန္ပါတယ္။ အေမက အၾကမ္းပတမ္း ဘယ္ေလာက္လုပ္လုပ္ ယေန့အခ်ိန္ထိ ဘာမွမၿဖစ္ေသးပါ။

ဒီၾကားထဲကိုယ့္ဟာကိုယ္သယ္လာတာ ေၿပာတဲ့သူရွိေသးတယ္။ ဘာလို့စာအုပ္ေတြအေလးခံၿပီးသယ္လာတာလဲ။ ဒါေၾကာင့္ေလးေနတာတဲ့။ ကိုယ္ၿပန္တဲ့အခ်ိန္မွသယ္ရတာေလ။ ကြ်န္မက စာဖတ္အရမ္းပါသာနာပါတာ။ ဒီမွာ၀ယ္လို့မရတဲ့ စာအုပ္ေတြသယ္လာတာပါ။ လူေတြရဲ့ပါးစပ္က သူမ်ား Private ကိုေတာ္ေတာ္စပ္စုခ်င္ၾကတာပဲ။ အတင္းေတာ္ေတာ္ေၿပာခ်င္ၾကတာပဲ။ ကိုယ္ထမင္းကိုယ္စား ေနတာ ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ပါးစပ္ေပါက္ေလးေတြ ပိတ္ေပးၾကပါ။ Plsssssss ....

ေၾသာ္ ... ေၿပာဖို့ေမ့ေနတာ။ ကြ်န္မကေလးက ေယာက္်ားေလးပါ။ အိမ္နာမည္က MICKEY ပါ။

ရန္ကုန္ၿပန္ေတာ့ ဘာအလုပ္မွ လုပ္စရာမလိုပါဘူး။ ေအးေအးေဆးေဆး စားခ်င္တာေတြကို ထိုင္စားေနယံုပဲ။ အေဖကေတာ့ Singapore ကိုမၿပန္ခင္ ေၿပာလိုက္ပါေသးတယ္။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုရေတာ့မယ္တဲ့။

အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္မ Blog ေလးကိုေရာေပါ့။ ကြ်န္မရဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို ရင္ဖြင့္ခြင့္ရလို့ေလ ....

Singapore မွာဘာေၾကာင့္ေမြးလဲဆိုတာ

ကြ်န္မ ကိုယ္၀န္ ၃လေက်ာ္လို့ ၄လထဲမွာပါ။ ဒီမွာ ေမြးၾကရာမွာ ၂မ်ိဳး ၂စားရွိပါတယ္။ ၁ခ်ိဳ့ေတြက ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး ေမြးၾကတယ္။ ၁ခ်ိဳ့က ဒီမွာပဲ ေမြးၾကတယ္။ ေတြ့တဲ့သူတုိင္းက ေမးၾကလြန္းလို့ ေၿဖရတာေမာတယ္။ ဒီကေနပဲ ေၿဖေပးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ဒီမွာပဲေမြးမွာပါ။ ကြ်န္မ Full-Time အလုပ္လဲမလုပ္ပါဘူး။ Part-Time ေတာ့လုပ္ပါတယ္။ Full-Time လုပ္ရင္ ကေလး ၁ခုခု ၿဖစ္သြားမွာ စိုးရိမ္လုိ့ပါ။ ကြ်န္မရဲ့ Professional လမ္းေၾကာင္းက Programmer ပါ။ ၂၀၁၁မွFull-Time အလုပ္ လုပ္မယ္လို့ ဆံုးၿဖတ္ထားပါတယ္။ အေဖကေတာ့ ေၿပာပါတယ္။ Idleness ၿဖစ္ေနဦးမယ္တဲ့။ အလုပ္ၿပန္စတဲ့အခ်ိန္ က်ေတာ့ အမ်ားတကာထက္ ၂ဆေတာ့ ပိုလုပ္ရမွာေပါ့။ ၂ဆလည္း ပိုပင္ပန္းမွာပါပဲ။ အဓိက အလုပ္ဆက္ မလုပ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက STRESS ဒဏ္ေၾကာင့္ ကေလးပ်က္က်မွာ စိုးရိမ္လို့ပါ။ ကေလးဆိုတာ လိုခ်င္တိုင္းလည္းမရပါဘူး။ ကြ်န္မ အေဖေၿပာသလို ကေလးကလည္း ကို္ယ္တုိ့နဲ့ ကံပါမွ၊ ထုိက္မွလည္းရတာပါ။

ဘာေၾကာင့္အလုပ္မလုပ္ရသလဲ၊ ဒီမွာပဲေမြးရတာလဲဆိုတာ ဒီေနရာကေနအားလံုးကို ကြ်န္မရဲ့ ခံစားခ်က္ေလးကို ရွင္းၿပခ်င္ပါ တယ္။ ကြ်န္မ ေမြးတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္သူမွဒီကိုလာၿပီး မကူပါဘူး။ မထိန္းေပးႏိုင္ပါဘူး။ အေဖက ငယ္ငယ္ထဲက ကို္ယ့္အားကိုယ္ကိုး ႏိုင္ေအာင္ သင္ထားေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခုခ်ိန္မွာအေဖခဏခဏေၿပာတဲ့စကားေလး၁ခြန္းက "ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ အားေမြးထားပါ" တဲ့။ ဒီမွာေမြးတာ ပိုက္ဆံအရမ္းကုန္ပါတယ္။ဒါေတာင္ NUH မွာၿပလို့။ PR လည္းၿဖစ္ေနလို့။ ၁ခါၿပ ၁လကို ၁၅၀ ၀န္းက်င္။ ဒါ ေတာင္မေမြးရေသးဘူး။ ေမြးၿပီးရင္ဘယ္ေလာက္ကုန္မလဲဆိုတာ စဥ္းေတာင္မစဥ္းစားရဲပါဘူး။ ကြ်န္မတို့ရဲ့ကေလးပဲဟာ။ ပိုက္ဆံ ကုန္ခ်င္သေလာက္ကုန္ပါေစ။ ပိုက္ဆံရွိေနလို့လဲမဟုတ္ပါဘူး။ အရာအားလံုးထက္ အေကာင္းတကာ အေကာင္းဆံုးၿဖစ္ခ်င္တာပါ။ အေဖကိုလည္း ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး ကိုယ္ေၾကာင့္အလုပ္ေတြပိုလာမွာ၊ အမ်ိဳးေတြလည္း ကိုယ္ေၾကာင့္အလုပ္ပိုလာမွာ၊ ဟိုဖက္ကလည္း ကိုယ္ေၾကာင့္အလုပ္ေတြပိုလာမွာကိုလည္း မလိုလားပါဘူး။ ကိုယ္ေမြးတဲ့အခ်ိန္ ေယာက်္ားကို ေဘးနားမွာရွိခ်င္တာလည္း ပါတာ ေပါ့ေနာ္။ ကိုယ္ေမြးတဲ့အခ်ိန္ Singapore ရဲ့ထံုးစံအတုိင္း အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူတုိင္း ခြင့္၁ခါယူဖို့အေရး အေတာ္ကိုခက္ပါတယ္။

ကြ်န္မ ၄ႏွစ္မွာ အေဖက ပညာေတာ္သင္အေနနဲ့ UK ကိုသြားရတယ္။ ကြ်န္မ ၅တန္းတက္ခါနီးအခ်ိန္က်မွ ၿပန္လာတာ။ အဲဒီ အေတာ္အတြင္းေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြက "နင့္အေဖဘယ္မွာလဲ။ နင္က အေဖမရွိပဲေမြးလာတာမဟုတ္လား" ဆိုၿပီး ကြ်န္မကို အၿမဲတမ္း စကားလံုးေတြနဲ့ထိုးႏွက္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ့ဆို ကြ်န္မကိုဆြဲဆိတ္ၾကတယ္။ ကြ်န္မလက္၂ဖက္လံုးမွာေက်ာင္းကၿပန္လာရင္ ဆိတ္ရာေတြခ်ည္းပဲ။ ေက်ာင္းကၿပန္လာတိုင္း ေက်ာင္းေၿပာင္းေပးဖို့ အေမကိုေၿပာရတာလည္းခဏခဏပဲ။ အေမဆို အဲဒီလိုေၿပာ လာရင္ တအားစိတ္ညစ္တာ။ ကြ်န္မ ဒီေက်ာင္းကိုရေအာင္ ခက္ခက္ခဲခဲထားခဲ့ရတာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေၿပာင္းရမယ္ဆုိအေမလန့္ ေနၿပီ။ အေဖ ၿပန္လာေတာ့ ကြ်န္မ ၁လေလာက္ေနမွ အေဖအနားကပ္တာ။ အေဖၿပန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မမွာ အေဖဆိုၿပီး အေဖကို လာလာ ေခ်ာင္းရတာအေမာ။ ေမြးလာမယ့္ ကေလးကို ကြ်န္မတို့နဲ့ ရင္အုပ္မကြာအၿမဲထားမွာပါ။ ကြ်န္မ ကေလးကို ေမြးၿပီး ၂ဖက္အိမ္မွာ (ရန္ကုန္မွာ)ပစ္ထားၿပီး ပိုက္ဆံ၁ခု အတြက္နဲ့ ဒီကို္ၿပန္ၿပီး အလုပ္လာလုပ္တာလည္း မလိုခ်င္ပါဘူး။ ကြ်န္မ ငယ္ငယ္ကခံစားခဲ့ ရသလို ကြ်န္မကေလးကို အေဖေကာ၊ အေမေကာ၊ မိစံုဖစံုရွိရဲ့ သားနဲ့တနယ္တေက်းမွာ ပစ္ထားတာ မ်ိဳး ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး။ ငယ္ငယ္ေလးကထဲက ႏုနယ္လွတဲ့ ကေလးရဲ့စိတ္ဓာတ္ကို သိမ္ငယ္စိတ္၀င္ေအာင္ မိဘမ်ားက မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ကြ်န္မေတာင္ အေမနဲ့ အတူတူေနတာေတာင္ ဒီလို အေၿပာခံခဲ့ရင္ မိစံုဖစံုရွိရဲ့သားနဲ့ ခြဲေနရမယ္ဆိုရင္ စဥ္းစား ၾကည့္ေပါ့ရွင္။ မိစံုဖစံုေနခဲ့ရတဲ့ ကေလးနဲ့ အဖိုးအဖြားေတြနဲ့ေနခဲ့ ရတဲ့ကေလးကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာမွာ အေတာ္ကြာပါတယ္။ ကြ်န္မ ရွင္းၿပတာထက္ ၁ခ်ိန္လက္ေတြ့မွာ ၿမင္လာမွာပါ။ ကြ်န္မရဲ့ခံစားခ်က္ကို သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။

ကြ်န္မ Singapore မွာဘာေၾကာင့္ေမြးလဲဆိုတာ ...
- ၂ဖက္မိဘကို ကိုယ္ေၾကာင့္အလုပ္မပိုေစခ်င္ပါဘူး
- ကေလးကို မိဘနဲ့ ရင္အုပ္မကြာ အတူရွိေနခ်င္ပါတယ္
- အေကာင္းတကာ အေကာင္းဆံုးၿဖစ္ေအာင္ေပးခ်င္ပါတယ္

၁ခ်ိဳ့ေတြဆို ကြ်န္မကို ရန္ကုန္မွာပဲ ၿပန္ေမြးဖို့ိကို အတင္းကာေရာ တိုက္တြန္းၾကပါတယ္။ ကြ်န္မေၿပာခ်င္တာက ကြ်န္မတို့ ၂ေယာက္ရဲ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ့ပဲ ဘ၀ကိုၿဖတ္သန္းခြင့္ၿပဳပါ။ ဘ၀ခရီးကို ၂ေယာက္အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ၾကမ္းခ်င္လည္း ၾကမ္းမယ္။ ဒါေတြကိုလည္း ၾကိဳေတြးၿပီးသားပါ။ ဘ၀ခရီးကိုခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ဆိုတာ

ၾကက္သားႏွင့္ၾကာဇံ

ၾကက္သားကို ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန့္ႏွယ္ၿပီး ၁ညသိပ္ထားပါတယ္။ ၾကာဇံကို ေရစိမ္ထားပါ။ ဆီထည့္္ၿပီး ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္ပြေၿခာက္ ညက္ညက္ေထာင္းတာႏွင့္ ဆီသတ္ပါတယ္။ ၾကက္သားထည့္ပါတယ္။ ၾကက္သား ဆီၿပန္လာ ေအာင္ေစာင့္ၿပီး ေရထည့္ပါတယ္။ ၾကက္သားႏႈးခါနီး အခ်ိန္က်မွ ၾကာဇံထည့္ပါတယ္။ ေရက်ၿပီး ၾကက္သားေကာ၊ ၾကာဇံေကာ ႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။

ပူစီနံေထာင္း

ပူတီနံကိုအရြက္ေတြပဲသတ္သတ္ေခြ်ထားပါတယ္။ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ၁မႊာ ႏွင့္ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ ၃ေတာင့္ မီးဖုတ္၊ ထန္းလ်က္ခဲ ၁ခဲ၊ မန္က်ည္းမွည့္ အနည္းငယ္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ အားလံုးကိုေရာေထာင္းပါတယ္။
ၾကက္သားပလာတာခ်က္ရာတြင္ တစ္ခ်ိဳ့က အခ်ဥ္အေနနဲ့သံုးၾကပါတယ္။

ဆိတ္သားေၿခာက္ေၾကာ္စပ္စပ္

ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴပါးပါးလွီး၊ ဂ်င္းပါးပါးလွီး ဆီထည့္၊ ႏြမ္းလာၿပီဆိုမွ ဆိတ္သားေၿခာက္ေၾကာ္ ထုတ္ကို ေဖာက္ၿပီး လက္ၿဖင့့္အမြာေလးမ်ားရေအာင္ဖဲ့ထည့္ပါ။ မီးေအးေအးၿဖင့္ ေၾကာ္ပါ။ ခ်ခါနီးၿပီဆိုမွ ငရုတ္ သီးေလးစိပ္ကြဲ ထည့္ပါ။ ၿပီးရင္ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ပါ။ဆိတ္သားေၿခာက္ေၾကာ္ကို ဒီအတုိင္းမစားခ်င္လို့ရွိရင္ အဲဒီလိုလည္း ေၾကာ္လို့ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ့လည္း ခ်က္လို့ရ ပါတယ္။ ေနာက္မွ ခ်က္နည္းေရး ၿပေတာ့မယ္ ...

ပုဇြန္ခြက္ေၾကာ္

ေရႊလိပ္ၿပာကပ္ေၾကာ္မႈန့္ ၃/၄ ပံုခန့္ထည့္္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ဆႏြင္းတို့ၿဖင့္ ေရေႏြးနဲ့ေဖ်ာ္ထားပါ။ ပုဇြန္ အၿမီး၊ ေခါင္းတုိ့ကိုကတ္ေၾကး ၿဖင့္ၿဖတ္ၿပီး ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန့္တုိ့ၿဖင့္ႏွယ္ထားပါ။ ပန္းကန္ၿပားထဲမွာ ပဲပင္ေပါက္ အနည္းငယ္၊ ပုဇြန္ ၁ေကာင္ကို ေဖ်ာ္ထားေသာ မုန့္ႏွစ္ၿဖင့္ႏွယ္ၿပီး မီးေအးေအးၿဖင့္ေၾကာ္ပါ။

ငါးၾကင္းေခါင္းခ်ဥ္စပ္ဟင္းခ်ိဳ

ခ်က္မည့္အိုးထဲမွာ ၾကက္သြန္နီ ၂စိပ္၊ ဂ်င္းအနည္းငယ္၊ စပါးလင္ ၁ေခ်ာင္း၊ ငါးၾကင္းေခါင္း၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကိုၿခမ္းၿပီး ကိုယ္လို သေလာက္ထည့္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ TOM YAM Paste ၁ဇြန္း၊ လိုသေလာက္ေရထည့္ၿပီး ငါးၾကင္းေခါင္းႏႈးၿပီဆိုမွ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၁ၿခမ္း ကိုစိပ္ထားတာရယ္၊ နံနံပင္ရယ္ ထည့္ေပးပါ။

၀က္သား၃ထပ္သားခ်ဥ္စပ္

၀က္သားကို ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္နယ္ၿပီး အရင္ဆံုးႏႈးေအာင္ၿပဳတ္ပါ။ ၾကက္သြန္နီေလးစိပ္စိပ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ၿပဳတ္ထားၿပီးသား ၀က္သားထည့္ပါ။ ႏႈးၿပီးသားၿဖစ္တဲ့အတြက္ ငရုတ္ခ်ဥ္စပ္ အနည္းငယ္ထည့္ပါ။ ဆီၿပန္ၿပီ ဆိုလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။

ပဲၿပဳတ္ထမင္းေၾကာ္

မေန့ကက်န္တဲ့ထမင္းနဲ့ မနက္စာဖန္တီးထားတာပါ။ ဆီထည့္ ဆႏြင္းမႈန့္အနည္းငယ္ထည့္ ၾကက္သြန္နီ၁ၿခမ္းကို ပါးပါးလွီးဆီသတ္၊ ပဲၿပဳတ္ထည့္၊ ထမင္းကို ေၿခၿပီးထည့္ပါတယ္။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ၿပီး ႏွံေအာင္ေမြပါတယ္။

ၾကက္ဥကို အႏွစ္ကေလးမပ်က္ေအာင္ေၾကာ္ထားပါတယ္

ပန္းကန္ေလးထဲမွာ ပဲၿပဳတ္ထမင္းေၾကာ္၊ ၾကက္ဥေၾကာ္၊ Bacon ေၾကာ္ၿဖင့္ မနက္ခင္းေလးကို ဗိုက္ၿပည့္ေအာင္ၿဖည့္လိုက္ဦးေနာ္..

Chicken Spaghetti

ညေနေရာက္မွ ေစ်းသြား၀ယ္ၿဖစ္တယ္။ ေစ်းသိမ္း၊ လွီးခြ်တ္ေနတာနဲ့ အခုမွပဲေရးၿဖစ္တယ္။ အ၀လည္း စားၿပီးသြားၿပီေလ။ ဟဲ..ဟဲ.....

Spaghetti ခ်က္နည္းက အေဖဆီကသင္ထားတာပါ။ အေဖကိုေတာ့ ဒီကပဲေကြ်းလိုက္ပါတယ္။ အိမ္မွာခ်က္စားရင္ အမဲသား ေတာက္ေတာက္စင္းထားတာနဲ့ခ်က္တာမ်ားတယ္။ အမဲသားကပုိၿပီးေကာင္းတယ္။ ၾကက္သားက်ေတာ့ အားလံုးစားလို့ရတာေပါ့။ ရန္ကုန္မွာ ခဏခဏလုပ္စားၿဖစ္တဲ့ အစားအစာ၁ခုေပါ့။ အဓိကလိုတာကေတာ့ Spaghetti Noddle, Spaghetti Sauce, Mayonnaise, Cheese Powder ပါ။ ၿပီးေတာ့ Spaghetti ရဲ့အဓိကေသာ့ခ်က္က Cheese Powder ပါ။ Cheese Powder မပါရင္ စားမေကာင္းပါဘူး။ ဆိုင္ေတြမွာသြားစားရင္ Cheese Powder ထည့္ေပးတဲ့ဆိုင္က ရွားတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ Cheese Powder မပါရင္ ဆက္ကိုစားခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့တာ။

Chicken Spaghetti လုပ္နည္း

လိုအပ္ေသာအရာမ်ား

Spaghetti Noddle, Spaghetti Sauce, Mayonnaise, Cheese Powder ကို NTUC Fair Price မွာ ၀ယ္လို့ရပါတယ္။ ၾကက္သားႏႈတ္ႏႈတ္စင္းထားတာ ၁ထုပ္၊ ငရုတ္သီးအခ်ိဳပြ ၁လံုးကို အေနေတာ္လွီးပါ၊ မိႈကိုလည္း အေနေတာ္ လွီးပါ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကို အစိပ္ေလးမ်ားၿဖစ္ေအာင္စိပ္ပါ၊ ၀က္အူေခ်ာင္းကိုလည္း အေနေတာ္လွီးပါ။

တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ Spaghetti Noddle ကိုၿပဳတ္ထားပါ။ နည္းနည္းၾကာတတ္ပါတယ္။

ၾကက္သြန္နီ ေလးစိပ္စိပ္၊ ဂ်င္း ပါးပါးလွီး၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီအနည္းငယ္ၿဖင့္ ဆီသတ္ပါ။ ၾကက္သား ႏႈတ္ႏႈတ္စင္း ထားတာထည့္ပါ။ Spaghetti Sauce ကိုမွန္းၿပီးထည့္ပါ။ Mayonnaise ကိုလည္းမွန္းၿပီးထည့္ပါ။ ၀က္အူေခ်ာင္းထည့္ပါ။ ငရုတ္သီးအခ်ိဳပြထည့္ပါ။ မိႈထည့္ပါ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထည့္ပါ။ အားလံုးေပ်ာ့သြားၿပီဆိုမွ မီးဖိုေပၚမွခ်ပါ။

စားခါနီးက်ရင္ ပန္းကန္ထဲမွာ ေခါက္ဆြဲထည့္၊ အႏွစ္ဖတ္ကိုအေပၚကေနထည့္၊ ၿပီးေတာ့မွ Cheese Powder ၿဖဴး။ ကြ်န္မက စားမယ္ဆိုရင္ တစ္ထိုင္ထဲနဲ့ ၂ပြဲကုန္ပါတယ္။


မစားခ်င္ၾကဘူးလား။ လာစားၾကပါဦး........

ရခိုင္မုန့္တီ - အာပူလွ်ာပူ

စားခ်င္စိတ္ၿဖစ္လာတာနဲ့ ထခ်က္လိုက္တာ။ နာရီ၀က္ပဲၾကာတယ္။ ကြ်န္မရခို္င္မုန့္တီက အာပူလွ်ာပူလို့ ေၿပာေပ မယ့္ မစပ္ေအာင္ ခ်က္ထားတာပါ။ အစပ္အနည္းအက်ဥ္းေတာ့စားပါတယ္။ အမ်ားၾကီး စားလို့မရလို့ပါ။ ရခိုင္ မုန့္တီကို ကြ်န္မခ်က္သလို မွ်ေ၀လို္က္ ပါတယ္။

အရင္ဆံုး ေၿမာင္းၿမေဒၚခ်ိဳခ်က္တုန္းက က်န္တဲ့ မုန့္ဖတ္ကို ေရစိမ္လိုက္ပါတယ္။ မုန့္ဖတ္ေပ်ာ့ၿပီးဆိုလ်င္ အိုးထဲမွာ ေရထည့္ၿပီး ဆူေအာင္ တည္လိုက္ပါတယ္။ ေရဆူမွ မုန့္ဖတ္ထည့္ပါတယ္။

ေနာက္အိုး၁လံုးၿဖင့္ ငါးခူကို ငံၿပာရည္၊ အခ်ိဳမႈန့္နယ္ၿပီး စပါးလင္ထည့္ၿပဳတ္ ပါတယ္။ အနံေမြးေအာင္လို့ပါ။ ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကို ညက္ေနေအာင္ ေထာင္းပါ။

ေနာက္အိုး၁လံုးၿဖင့္ ေရထည့္ၿပီး ဆူေအာင္တည္ပါ။ ေရဆူၿပီဆိုလ်င္ ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ငရုတ္သီးစိမ္း ေထာင္းထားတာေတြကို ထည့္ပါ။ စိမ္းစားငပိ အနည္းငယ္ထည့္ပါ။ အနံေပ်ာက္ၿပီဆိုလ်င္ မီးခဏပိတ္ထားပါ။

ငါးခူတည္ထားေသာအိုးမွ ငါးခူႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ငါးခူခ်ည္းပဲဆယ္ၿပီး အေအးခံထားပါ။ ငါးခူ ၿပဳတ္ထားေသာအိုးထဲမွ အရည္အားလံုးကို ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေထာင္းထားေသာ အိုးထဲသို့ ေလာင္းထည့္လိုက္ပါ။ ငါးခူကို အသားခ်ည္းပဲႏြင္ပါ။ လက္ၿဖင့္ငါးခူ ကိုေၾကေအာင္လုပ္ပါ။ ၿပီးရင္အိုးထဲသို့ ငါးခူအသားမ်ားထည့္လိုက္ပါ။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ငံၿပာရည္ ထည့္ပါ။ အေပါ့အငန္ၿမည္းၿပီလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။

ရခိုင္မုန့္တီကို မန္က်ည္းမွည့္ေဖ်ာ္ထားေသာအရည္၊ နံနံပင္၊ ဆီခ်က္၊ ပဲေၾကာ္တုိ့ၿဖင့္ထည့္ၿပီးစားႏို္င္ပါတယ္။ ကြ်န္မပံုထဲမွာ အစုံပါေအာင္ ထည့္မရိုက္ထားဘူး။ ကြ်န္မက မုန့္ဖတ္ထည့္၊ ပဲေၾကာ္ထည့္၊ အရည္ထည့္။ ဒါက ကြ်န္မစားတဲ့ပံုစံ ...

ငါးေၿခာက္ရုိး ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ငပိခ်က္

ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုတ္သီးအပြေၿခာက္ကို ညက္ညက္ေထာင္းၿပီး ဆီသတ္ပါ တယ္။ ႏြမ္းလာၿပီဆိုရင္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ပါးပါးလီွးထားတာထည့္ပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကၿပီဆိုမွ ငါးေၿခာက္ရုိး အေနေတာ္စိပ္ထားတာ ထည့္ပါတယ္။ စိမ္းစားငပိအနည္း ငယ္၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ပါ။ ငါးေၿခာက္ရိုး ႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ ၿခမ္းထားတာထည့္ပါတယ္။ နံနံပင္ကို ကတ္ေၾကးနဲ့ၿဖတ္ ၿပီးထည့္ပါတယ္။ ဆီၿပန္ၿပီဆိုလ်င္ ပန္းကန္ ထဲထည့္ၿပီး အေပၚကေန နံနံပင္အနည္းငယ္ အုပ္ေပးပါတယ္။

ၾကက္ေတာင္ပံခ်ဥ္စပ္

မေန့ကခ်က္ထားတာ။ ပ်င္းလို့မတင္ၿဖစ္တာပါ။ ၾကက္ေတာင္ပံကို ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန့္ၿဖင့္ႏွယ္ပါ။ ၾကက္သြန္နီေလးစိပ္စိပ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴပါးပါးလွီးၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ႏြမ္းၿပီဆိုလ်င္ ၾကက္ေတာင္ပံထည့္၊ ၾကက္ေတာင္ပံႏႈးၿပီဆိုလ်င္ ငရုတ္ခ်ဥ္စပ္ထည့္ပါ (နန့္ခမ္း ငရုတ္ခ်ဥ္စပ္ပါ။ ရန္ကုန္ကေနယူလာတာ)။

ေတာင့္တမိေသာ အစားအေသာက္မ်ား

အခုတေလာ စားခ်င္ေနတာေတြ အရမ္းမ်ား ေနတယ္။ ကိုယ္ခ်က္တဲ့ဟင္း မစားခ်င္ပဲ အၿပင္က အစား ဆန္းဆန္း ေတြ စားခ်င္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္မွပဲ တစ္၀တစ္ၿပဲ စားေတာ့မယ္။ ဒီမွာက ၾကက္သား၊ ၀က္သား၊ ပုဇြန္၊ ၿပည္ၾကီးငါး ဒါေတြနဲ့ပဲအပတ္တိုင္းစားေနရတာ ၃ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။

• မုန့္ဟင္းခါး(အမ်ားကသိၾကတာ အင္းယားလမ္းမၿဖဴ မုန့္ဟင္းခါး)ကို ပဲေၾကာ္၊ ငါးဖယ္ေၾကာ္ၿဖင့္ ပဲသီး အစိမ္းေတာင့္ အနည္းငယ္၊ သံပုရာသီးအနည္းငယ္ညစ္ၿပီး ၂ပြဲေလာက္ တစ္ထိုင္တည္းစားခ်င္ေနတာ။ ပါဆယ္တစ္ပြဲ ထပ္ထည့္ ေန့လယ္စာပါ စားလို့ရတယ္ေလ။ လူကေသးေသးေလးေပမယ့္ အရမ္းအစား ၾကီးပါတယ္။
• ဆီခ်က္ကိုဆီခ်က္မထည့္ပဲ၁ပြဲ၊ ဘဲဆီဗူးသုတ္၊ ဘဲအရည္ခြံသုတ္၊ ဘဲေၿခေထာက္သုတ္ထိုင္ၿပီး တစ္ထိုင္ တည္း စားခ်င္လိုက္တာ။ တစ္ထိုင္တည္း စားလို့ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ေတာင္ အစားပုတ္တာ။ လူက ေပါင္၉၀ ေလာက္ပဲရွိတာ။ မယံုႏိုင္စရာၾကီးေနာ္။
• အဲဒီလမ္း၂၀ကပဲ ၀က္သားေပါင္းကို ဂ်င္းပါးပါးလွီးၿပီး အခ်ဥ္ရည္နဲ့တို့စားခ်င္ပါရဲ့။
• Oriental House က Dim Sum ကိုလည္းစားခ်င္တယ္။ ၀က္နံရိုး၊ ပုဇြန္ဖက္ထုတ္၊ ႏိုင္လြန္ပုဇြန္၊ အစရွိသၿဖင့္
• အမ်ားၾကီးပဲ။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ အရင္ေစ်းနဲ့ ၂၀၀၀ဖိုးေလာက္ကို ပါဆယ္ဆြဲၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ စား တာ။ ဟီး..ဟီး...။
• စမ္းေခ်ာင္းကမင္းလမ္း မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရခိုင္ေတြဖြင့္တာ။ ေရခူသုပ္စပ္စပ္ေလး၂ပြဲ၊ ပုဇြန္ကင္... ရွိသမွ် အကင္ေပါင္းစံုစားခ်င္လိုက္တာ။
• ဆာေတး၂ပြဲေလာက္ကေတာ့ အသာေလးပဲ။ ၿပီးေတာ့ ၾကက္ကင္၊ အဆီဗူးကင္က ၅ကင္ေလာက္၊ရုံးပေတသီးကင္၊ ဟူး...။
• ကုလားၾကက္သားသုတ္။
• ေရႊဇင္ေယာ္က Mandalay နန္းလတ္၊ အၾကြပ္ေရွာင္ ၁ပြဲ။
• စိန္ပန္းၿပာက Mandalay ၿမီးရွည္၊ အဲဒါထက္ Mandalay ဗထူးကြင္းနားကၿမီးရွည္္။
• လမ္းေဘးဆုိင္က ၀က္သားတုတ္ထိုးကို စိမ္ေၿပနေၿပထုိင္စားခ်င္၏။
• ေကာက္ညင္းေပါင္းကို အၿဖဴနဲ့ငခ်ိတ္ကို ႏွမ္းေထာင္းမ်ားမ်ား၊ အုန္းသီးဖတ္အေပၚကၿဖဴးလို့။
• ေခါပုတ္မဲမဲကိုေၾကာ္ၿပီး သၾကားေလးနဲ့တုိ့စားခ်င္လွ၏။
• ရန္ကုန္က ေတာသည္ေတြေရာင္းတဲ့ဆီက ဂဏန္းကို ကိုယ္တုိင္ခ်က္ၿပီး ဂဏန္းေရၿပန္ဆီက်န္ စားခ်င္ တယ္။
• ငါးသေလာက္ဥေၾကာ္စားခ်င္တယ္။
• ငါးရံအူဟင္းစားခ်င္တယ္။
• ၾကာဇံခ်ည္းပဲကိုအရည္နဲ့၀က္သားေၾကးအိုး၊ ဒီကေၾကးအိုးေတြက ၁ခုခုလိုေနသလိုပါပဲ။
• ဆိတ္ဦးေႏွာက္ဟင္း။
• အမွတ္တရဆိုင္က ရွမ္းငါးထမင္းနယ္ကို ဂ်ဳးၿမစ္ကိုက္ၿပီးစားခ်င္တယ္။
• ေခါက္ဆြဲသုတ္ကို ဟင္းခါးပူပူေလးနဲ့စားခ်င္လိုက္တာ။
• ပုဇြန္ခြက္ေၾကာ္သုတ္လည္းစားခ်င္တယ္။
• ေရႊရင္ေအး၊ မုန့္လက္ေဆာင္းေသာက္ခ်င္တယ္။
• ေရႊပုဇြန္က ကူဖီးေရခဲမုန့္၊ ေခ်ာကလက္ကိတ္ (ေခ်ာကလက္ကိတ္ပဲသိတာ။ ဘယ္လိုေခၚမွန္းမသိ၊ ေဘး နားမွာေၿမပဲပါတယ္)။
• ပလို့ေၿပာင္းဖူးစားခ်င္တယ္။ စီးစီးေလး။ တစ္ထိုင္တည္းစားလို့ကေတာ့ ၅ဖူးေလာက္က အသာေလးပဲ။
• ငါးရံဆန္ေလာဟင္းခ်ိဳ ေသာက္ခ်င္လို္က္တာ။
• ပုဇြန္ထုတ္အၾကီးၾကီးကို ကင္ၿပီး သံပုရာသီးေလးညစ္ၿပီး စားခ်င္တယ္။
• ပူစီနံခ်ပ္တနီးေထာင္းစားခ်င္တယ္။
• မဂိုလမ္း ဗလီေအာက္က ဆိတ္ခါးပတ္စားခ်င္တယ္။
• ငပိရည္က်ိဳေတာင္မွ ေရွာင္ေနရတယ္။ စားရင္ေသြးတုိးလို့။ ငပိရည္က်ိဳကိုလည္း ၁ႏွစ္ေလာက္ေရွာင္ရ ဦးမယ္။
  
• ၿမစ္ၿပဳတ္၊ ကန္စြန္းရြက္ၿပဳတ္၊ တမာခ်ဥ္၊ ပဲတီခ်ဥ္တုိ့ၿဖင့္ တို့စားလိုက္ရရင္။
  
  ေၾသာ္ ... ကြ်န္မဘ၀ကသနားစရာ.. ဟင္းးးးးးးး

ခ်ဥ္ၿခင္းတပ္ေနတာေတြပါ။ ဘယ္မွာရွာရမလဲေနာ္။ သတိရရင္က်န္တာေတြ ထပ္ၿဖည့္ဦးမယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ အစားအေသာက္ အရမ္းေသာင္းက်န္းတာ။ ေအာင့္ထားရဦးမယ္။ ရန္ကုန္ၿပန္ဖို့ ၂လေလာက္ေတာင္ လိုေသးတယ္ ...

အစားအေသာက္မီးလိုေတာက္ ... ဟီးးးးးးးးးးး

ေၿမာင္းၿမေဒၚခ်ိဳမုန့္ဟင္းခါး

လြယ္လြယ္ေလးပါ။ ေၿမာင္းၿမေဒၚခ်ိဳမုန့္ဟင္းခါးထုပ္ကို ၀ယ္ပါတယ္။ ေရထည့္ၿပီး ဆူလာတဲ့အခါမွာ ဟင္းအႏွစ္ထုပ္ထည့္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ငါးခူကို ငံၿပာရည္နဲ့နယ္၊ စပါးလင္ကိုထုပီ၊ လွီးပီ၊ ၾကိဳးခ်ည္ၿပီးၿပဳတ္ပါတယ္။ အေအးခံၿပီး ငါးခူကိုအသားခ်ည္းပဲ အမြာမြာၿဖစ္ ေအာင္မြာပါ။ ငါးခူၿပဳတ္ရည္ကို မသြန္ပစ္ပဲ မုန့္ဟင္းခါးဟင္းရည္အိုးထဲထည့္ပါ။ ၾကက္ဥကိုလည္းၿပဳတ္ထားပါတယ္။ ၾကက္ဥက်က္ သြားတဲ့အခါမွာ အစိပ္ေလးမ်ားစိပ္ၿပီး မုန့္ဟင္းခါးအိုးထဲထည့္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္နီကို ေလးစိပ္စိပ္ၿပီး မုန့္ဟင္းခါး ဟင္းရည္အိုးထဲ ထည့္ပါ။ အခ်ိဳမႈန့္ပဲထည့္ပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ေၿမာင္းၿမေဒၚခ်ိဳမုန့္ဟင္းခါးထုပ္က အစကထဲကိုက ငန္ေနလို့။ ကြ်န္မ အတြက္ကေတာ့ ၿပန္ၿပင္ၿပီးခ်က္ရပါတယ္။ ကြ်န္မက အေပါ့ပဲစားတတ္တယ္။ နံနံပင္ပါးပါးလွီးၿပီး ပန္းကန္ထဲ ထည့္ထားပါ။သံပုရာသီးကိုလည္း အစိပ္ေလးမ်ားစိပ္ၿပီး ပန္းကန္ထဲထည့္ ထားပါ။ ငရုတ္သီးမႈန့္ကိုလည္း ပန္းကန္ေလးထဲထည့္ ထားပါ။ ဆီခ်က္ကို ၾကက္သြန္နီ ပါးပါးလွီးၿပီးခ်က္ထားပါ။ မုန့္ဟင္းခါးဖတ္ကိိုလည္း ေရဆူဆူမွာထည့္ၿပီးၿပဳတ္ထားပါ။

လာလည္သူအားလံုးအားမနာတမ္းသံုးေဆာင္သြားၾကေနာ္။ ပဲကပ္ေၾကာ္က စားခါနီးမွပဲေဖာက္ထည့္လိုက္ေနာ္။

ေနာက္မွပဲ ကိုယ္တိုင္ခ်က္တဲ့ မုန့္ဟင္းခါးလာစားၾကေနာ္ ...

ဗို္လ္စားပဲသီးႏွင့္ၾကက္ဥေၾကာ္

ဗို္လ္စားပဲသီးကို ေဘးကဟာေတြဖယ္ထုတ္ၿပီး ေစာင္းေစာင္းေလးလွီးပါ။ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးၿပီးဆီသတ္ပါ။ ဗို္လ္ စားပဲသီးႏႈးမွၾကက္ဥေဖာက္ထည့္ပါ။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ပါ။

Mandalay ၿမီးရွည္

Mandalay ဗထူးကြင္းနားမွာ ေရာင္းတဲ့ ၿမီးရွည္ အရမ္းစားခ်င္ေနတာ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဟာနဲ့ကိုယ္ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ လုပ္စားလိုက္ပါတယ္။ လာစားၾကပါဦးလား...

လာစားၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ့ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၿမီးရွည္ကို ကိုယ္တုိင္လုပ္ထားတာပါ။

ပါ၀င္ေသာအရာမ်ား

နန္းလတ္အဖတ္ကို ေရေႏြးၿဖင့္စိမ္ထားပါ။ ၀က္သားကို ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ပဲငံၿပာရည္အၾကည္ရည္ အနည္းငယ္ ထည့္ၿပီး ႏႈးေအာင္ၿပဳတ္ပါ၊ ၿပီးရင္ ၀က္သားကို ႏုတ္ႏုတ္စင္းပါ။ ပဲပင္ေပါက္ ကို ေရေႏြးေဖ်ာ္ ထား ပါ။ ေကာ္မႈန့္က်ိဳပါ။ ၀က္သားအရည္ကို တစ္၀က္ဖယ္ထားၿပီး တစ္၀က္ ကို ေရေႏြးစိမ္ထားေသာ နန္းလတ္ အဖတ္ၿဖင့္ ဇကာေလးထဲမွာ ၃၊၄ၾကိမ္စစ္ပါ။ ၿပီးရင္ ပန္းကန္ေလးထဲမွာ နန္းလတ္ အဖတ္ ကို ပံုထားပါ။ ထို့ေနာက္ ပဲငပိအနည္းငယ္၊ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ငါးမႊာကို မီးဖုတ္ၿပီး ေထာင္းၿပီး နံနံပင္ ရွာလကာရည္ ႏွင္႔ေရာ၊ ဆီထည္႔ၿပီး ဆီက်က္ၿပီး ခဏၾကာမွ ငရုတ္သီး အေရာင္တင္မႈန္႔ႇ၊ ငရုတ္သီးမႈန္႔၁ဇြန္းေရာ၊၀က္သားႏုတ္ႏုတ္စင္း၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ပဲပင္ေပါက္၊ ဆီခ်က္အနည္းငယ္၊ ေကာ္မႈန့္ အနည္း ငယ္၊ ရွမ္းၾကက္သြန္ခ်ဥ္ တို့ကိုထည့္ပါ။ အေပၚကေန စအုေၾကာ္၊ တရုတ္နံနံ (သို့မဟုတ္) ၾကက္သြန္မိတ္ (ကြ်န္မ က စအုေၾကာ္၊ တရုတ္နံနံ၊ ၾကက္သြန္မိတ္ မၾကိဳက္လို့မထည့္ထားတာပါ)

အရည္ေသာက္အတြက္ကေတာ႔ ၀က္ၿပဳတ္ရည္ကို မသြန္ပစ္ပဲ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႔ၿဖဴးၿပီး နံနံပင္ ခတ္ထားတာပါ

Mandalay ၿမီးရွည္ လုပ္နည္းက အခုမွေရာက္လာလို့။ ေနာက္မွ Mandalay ၿမီးရွည္ ထပ္ၿပီးလုပ္ေကြ်းဦးမယ္။ အခုေတာ့ အၿဖစ္ေလာက္ပဲ။ အာသာေၿပၿမီးရွည္ေပါ့။

ကုလားဗယာေၾကာ္

ကုလားဗယာေၾကာ္ လုပ္နည္း
ကုလားဗယာေၾကာ္မႈန့္ကို၀ယ္၊ အမႈန့္တစ္၀က္ထည့္၊ ေရအနည္းငယ္၊ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး၊ ဆား၊ ဆႏြင္း၊ အခ်ိဳမႈန့္၊ ငရုတ္သီးစိမ္း ေတာင့္ကိုလွီးၿပီးထည့္၊ တစ္ညေလာက္ ေရစိမ္ၿပီးႏွပ္ထားပါ။ အေနေတာ္အ ရြယ္ေလးေတြ ယူၿပီးမီးေအးေအးၿဖင့္ေၾကာ္ပါ။

အခ်ဥ္အတြက္ကေတာ့ မန္က်ည္းမွည့္ကိုေရေႏြးေဖ်ာ္၊ နံနံပင္လွီး၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ကိုလွီး၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ ထည့္ပါ

ေရေႏြးၾကမ္းေလးေသာက္ၿခင္းၿဖင့္ အလြန္ကိုလိုက္ဖက္လွပါတယ္ ...

ၾကက္ခ်ဥ္စပ္

ၾကက္သြန္နီ ေလးစိပ္စိပ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ပါးပါးလွီး၊ ဂ်င္း ပါးပါးလွီး ထားၿပီး ဆီထည့္၊ ဆီပူလာလ်င္ ဆီသတ္ပါ။ ၾကက္သားကို အခ်ိဳမႈန့္၊ ဆႏြင္းအနည္းငယ္ထည့္ၿပီး နယ္ပါ။ ဆီသတ္လို့ ေမြးလာၿပီ ဆိုလ်င္ ၾကက္သား နယ္ထားတာ ထည့္ပါ။ ၾကက္သားႏႈးၿပီဆိုမွ ငရုတ္ခ်ဥ္စပ္ အနည္းငယ္ထည့္ပါ။ ဆီၿပန္လာၿပီဆိုလ်င္ သံုးေဆာင္ လို့ရပါၿပီ။

ငပိေထာင္း

စိမ္းစားငပိကို ေယာင္းမၿဖင့္ မီးဖုတ္ ၿပီးရင္ ငရုတ္ဆံုထဲမွာ စိမ္းစားငပိဖုတ္ ၿပီးသား၊ ငရုတ္သီးစိမ္း မီးဖုတ္ၿပီးသား၊ အခ်ိဳမႈန္႔နည္းနည္း၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မႈန္႔၊ မန္းက်ည္းမွည့္ အနည္းငယ္ ေရာေထာင္းပါ။ သံပုရာညစ္ၿပီး သံုးေဆာင္ လ်င္ အလြန္လိုက္ဖက္လွပါတယ္။

ခရမ္းသီးႏွပ္

ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ငရုတ္ပြေၿခာက္ အားလံုးကို ညက္ေနေအာင္ေထာင္းပါ။ ခရမ္းသီးကို အေနေတာ္ အပို္င္းေလးမ်ား ၿဖစ္ေအာင္ လွီးပါ။ ဆီထည့္ပါ။ ဆီပူလာလ်င္ ေထာင္းထားေသာ အရာမ်ားကို ဆီသတ္ပါ။ ပုဇြန္ေၿခာက္မႈန့္ထည့္ပါ။ ခရမ္းသီးထည့္ပါ။ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန့္ထည့္ပါ။ အေပါ့အငန္ၿမည္းၿပီး ဆီၿပန္လာၿပီဆိုလ်င္ ခ်လို့ရပါၿပီ။